Baboobel - Gebruikersbijdragen [nl]

Baboonius IIX

2005-07-22T15:58:56Z

Bruder Gurkespruher:

De verbroedering der pantoffeldiertjes.

Na een hongerige maaltijd hadden de heilige wezens de edele taak op zich genomen, het land te bevolken om zo een tot aan het oneindige reikende leegheid te voorkomen. De vlakten werden derhalve verdeeld onder verscheidene leden en nakomelingen van het gilde der eerste en edelste [[pantoffeldiertjes]]. Deze wonderlijke wezens stonden aan de leiding van de almaar uitdijende verzameling nakomlingen van de nakomelingen van dit uitgemelkte ras. Er was derhalve sprake van een sterke hierarchische stuctuur, die al snel onoverzichtelijk werd.
Om het overzicht te behouden, kwam De Opperbaviaan met een heilig advies: verdeel het land volgens strak geeikte grenzen en ontwikkel een eigen identiteit per gebied. Doop het gebied om tot 'land' (in verband met zijn gebrekkige creativiteit kon de opperbaviaan niet op een betere naam voor een onderdeel van de totale verzamling land, dus werd het onderdeel maar naar het geheel genoemd. Dit heeft gelukkig in de rest van de geschiedenis niet tot al te veel moeilijkheden gezorgd, aangezien het zinsverband binnen korte tijd uitgevonden werd).
In de nieuw ontstane landen moesten snel verschillende talen ontwikkeld worden om vervreemding te veroorzaken. Na harde arbeid en innemende zielskracht, werd dit verwezenlijkt door de grootste der groten onder het ras der pantoffeldiertje: [[Bruder Pantofflus]]. Dit dier heeft verder overigens vrij weinig uitgevoerd, waardoor zin faam zich tot de pantoffeldiertjes beperkt.

Probleem was echter, dat zijn kleine neefje jaloers werd. Hij dook het water in, en ontwikkelde zwemvliezen. Tot schrik van de overige leden van het ras, kreeg hij medestanders. Samen namen ze een andere route en onthaarden hun benen. De kale lederen pantoffeldiertjes waren een feit en daardoor niet meer weg te argumenteren.

Na enkele jaren rondzwerven kreeg de neef er genoeg van en vebroerde zich weer met de rest. Sindsdien zijn de pantoffeldiertjes een uitermate homogeen ras gebleven, dat uniform de publiciteit bereikt en altijd als geheel gezien zal worden. De Opperbaviaan was Tevreden en rustte onbezorgd.

Aaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh!!!

2005-07-13T20:43:06Z

Bruder Gurkespruher:

Luid uitgesproken kreet.

Baboonius V

2005-07-13T20:42:51Z

Bruder Gurkespruher:

Auf einen tag war einen babaoon dar dachtte an fater pommes, er tachtte das volk bracht ein fater, und er ersiegte es am bauernhoff aber dem madchen dort mogte gern mit kuhe ficken. Sie dachten fater pommes war zu befickt, so er war vom god bevruchtet. Und by dem geborht er puppfte einem anderem kleinen kindes pommes aus und dem werdt wieder vater pommes genennt. Der vater dachtte er war vom got gesegned. Aber er hatte ein vluch uber inn. Er pufpte kein scheiss, nachtes mall weiter

[[Aaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh!!!]]

Na onder begeleiding van deze diepe duitse gedachten, die er sinds zijn geboorte al in zijn koene brein geprent stonden, de baarmoeder te zijn uitgeklotst begon het gretige spruitje nog naamloos de aarde te verwarmen met zijn schelle klanken.
Geheel goedmoedig zag hij de aarde tegemoet. Het verlaten van zijn warme schulp had eerst licht onplezant aangevoeld, maar nadat zijn lichaampje de eerste koele winterbriesjes overleeft had, had het hem deste zekerder gemaakt, hij voelde zich onstervelijk.
Niets kon zijn sappige pantser doorboren, ookal was het roze. Bovendien zag het er onzagwekkend uit zo onder het bloed gesmeerd..En ook nog eens niks daarvan was het zijne! Ja hij zou grote daden verichten dacht hij zo!

Vol goede moed keek de jongeling in het rond, waar was hij en waar was het onrecht dat hij zou gaan bestrijden? een pantoffeldiertje met een kloppend lid?? een schepsel dat zo lelijk was dat het het zicht van de anderen toch maar zou verpesten en dus maar uit zijn lijden verlost moest worden het liefst met behulp van een plank gegarneerd met de diverse spijkers??
"Waar zijn jullie??" en "als jullie er niet zijn laat mij jullie dan creeren om daarna alsnog weer op te heffen!"

Helaas zag hij weinig onrecht aan de binnenkant van zijn oogleden dus deed hij zijn ogen open..

Het eerste wat hij zag was een vriendelijk doch redelijk uitgeteld uitziende eend met bebloede snavel en 2 vlezige langwerpige lappen vlees en achter zich een groot gapend gat.
De eend hield er bovendien een intrigerende bezigheid op na...
De eend richtte zich namelijk op onder begeleiding van nog zo'n vlezige lap welke er stevig omheen gewikkeld zat om vervolgens volgens een cyclisch patroon met harde stoten op en rond het gat in te beuken. De snavel van het dier had deze daad moeten bekostigen en was in verre staat van ontbinding, net als de rest van het eendelichaam merkte de jongen bovendien opeens op.
Maar het dier zat er niet mee. Elke stoot was met evenveel vitaliteit uitgebracht als de vorige en de stoten leken met steeds kortere tussenpozen voor te komen.
De jongen had meteen bewondering voor het dier.. wat een ongelovelijk doorzettingsvermogen! Voorzover het beestje hersens had hingen ze er zeker allemaal uit en waren bevolkt door diverse wormencolonies. Maar nee hoor! zelfs dat hield het standvastige schepsel niet tegen. Wat een ongelovelijk kreatuur!

Het was tijdens deze gedachtengang dat de nog naamloze jongen iets hoorde...
Eerst luid en krijsend.. En daarna nog steeds luid en krijsend.. Het bleef luid en krijsend...
Hmm
tjah
Uit intonatieverschillen kon hij weinig halen...

Gedesillusioneerd door dit feit wende hij zijn aandacht weer even af van de geluiden, kloeke jongen dat hij was.
"O het lot heeft ook instincten!! Onbeduchte ironie!! zelfgenoegen in den daad! Getormeerde makkers der knakkerverbonden!!"
"Het is tijd om een steen voor het gat te rollen en onder het genot van een sappige winterbries door de tanden het geluk te overzien en de mogelijkheden te ordenen."

Teun Kuilenhorst

2005-07-13T20:41:55Z

Bruder Gurkespruher:

Mythisch monster met veel te burgerlijke naam.

Baboonius IIX

2005-06-18T00:31:36Z

Bruder Gurkespruher:

De verbroedering der pantoffeldiertjes.

Na een hongerige maaltijd hadden de heilige wezens de edele taak op zich genomen, het land te bevolken om zo een tot aan het oneindige reikende leegheid te voorkomen. De vlakten werden derhalve verdeeld onder verscheidene leden en nakomelingen van het gilde der eerste en edelste [[pantoffeldiertjes]]. Deze wonderlijke wezens stonden aan de leiding van de almaar uitdijende verzameling nakomlingen van de nakomelingen van dit uitgemelkte ras. Er was derhalve sprake van een sterke hierarchische stuctuur, die al snel onoverzichtelijk werd.
Om het overzicht te behouden, kwam De Opperbaviaan met een heilig advies: verdeel het land volgens strak geeikte grenzen en ontwikkel een eigen identiteit per gebied. Doop het gebied om tot 'land' (in verband met zijn gebrekkige creativiteit kon de opperbaviaan niet op een betere naam voor een onderdeel van de totale verzamling land, dus werd het onderdeel maar naar het geheel genoemd. Dit heeft gelukkig in de rest van de geschiedenis niet tot al te veel moeilijkheden gezorgd, aangezien het zinsverband binnen korte tijd uitgevonden werd).
In de nieuw ontstane landen moesten snel verschillende talen ontwikkeld worden om vervreemding te veroorzaken. Na harde arbeid en innemende zielskracht, werd dit verwezenlijkt door de grootste der groten onder het ras der pantoffeldiertje: [[Teun Kuilenhorst]]. Dit dier heeft verder overigens vrij weinig uitgevoerd, waardoor zin faam zich tot de pantoffeldiertjes beperkt.

Probleem was echter, dat zijn kleine neefje jaloers werd. Hij dook het water in, en ontwikkelde zwemvliezen. Tot schrik van de overige leden van het ras, kreeg hij medestanders. Samen namen ze een andere route en onthaarden hun benen. De kale lederen pantoffeldiertjes waren een feit en daardoor niet meer weg te argumenteren.

Na enkele jaren rondzwerven kreeg de neef er genoeg van en vebroerde zich weer met de rest. Sindsdien zijn de pantoffeldiertjes een uitermate homogeen ras gebleven, dat uniform de publiciteit bereikt en altijd als geheel gezien zal worden. De Opperbaviaan was Tevreden en rustte onbezorgd.

Baboonius III

2005-06-13T18:08:36Z

Bruder Gurkespruher: /* Baboonius III - De Grote Revolutie */

=== Baboonius III - De Grote Revolutie ===

[[De Opperbaviaan]] was zeer in Zijn nopjes met de schepping van het Licht. Nu was Hij eindelijk in staat om gebruik te maken van Zijn ogen, al wist Hij nog niet zo goed hoe dat moest. Er was nog een andere kwestie die de zaken wat bemoeilijkte; De Opperbaviaan had nu wel licht geschapen en had ook ogen om te kijken, er was echter niets*1 om naar te kijken. Dit zinde Hem niet en Hij besloot om hier spoedig verandering in te brengen. Spoedig is natuurlijk een relatief begrip, zeker in de belevingswereld van de Opperbaviaan. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de Opperbaviaan eerst lui in elkaar zakte om de beslommeringen van de afgelopen tijd van zich af te schudden door zijn vacht eens een flinke opknapbeurt te geven door deze met overmatig veel kwijl schoon te likken. Toen Hij dit een lange tijd had volgehouden had Hij een dermate grote haarbal opgebouwd dat Hij moeite begon te krijgen met ademen en toen maar besloot ermee op te houden en te gaan slapen.

De Opperbaviaan viel in een diepe, rustige slaap. Zachtjes was Zijn gesnurk te horen. Sssggghhhhhh. Ssssgggghhh. Sssssgggghhh. Ssssssgggghh. Sssssgggghh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhh. Sssggghhhhh. Ssssssggghhhh. Sssgggghhhhh. Ssghhhhhhhh. Ssssgggggghhhh. Sssggghhhhhh. Sssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssggggghhhhhh. Ssgghhhhh. Ssggggghhhhh. Sssgssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Sssgggghhhh. Sssggghhhhh. Sssggghhhhh. Sssgggghhhhh. Ssgsgggggghhhhh. Ssssggggghhhh*2.

Toen de Opperbaviaan lang geslapen had besloot Hij dat het tijd was om nog langer te slapen. Nog steeds was zachtjes Zijn gesnurk te horen. Sssggghhhhhh. Ssssgggghhh. Sssssgggghhh. Ssssssgggghh. Sssssgggghh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhh. Sssggghhhhh. Ssssssggghhhh. Sssgggghhhhh. Ssghhhhhhhh. Ssssgggggghhhh. Sssggghhhhhh. Sssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssggggghhhhhh. Ssgghhhhh. Ssggggghhhhh. Sssgssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Sssgggghhhh. Sssggghhhhh. Sssggghhhhh. Sssgggghhhhh. Ssgsgggggghhhhh. Ssssggggghhhh.

Na bovenstaande afgerond 4 maal te hebben uitgevoerd werd Hij dan eindelijk wakker. Gelukkig was er niemand die op Hem wachtte en dus ook niemand die het Hem verweet dat Hij zo lang geslapen had. Hij rekte zich eens flink uit, besnuffelde de [[Heilige Mesthoop]] eens om deze vervolgens nog wat aan te vullen. Nu was de tijd gekomen voor [[De Vier Grootse Werken van Bavianiteit]]. Om het figuurlijke balletje aan het rollen te krijgen besloot Hij om maar eens te beginnen met het omrollen in de Heilige Mesthoop.

Na dit ritueel ook enige malen uitgevoerd te hebben stond de Opperbaviaan weer op en begon met nieuwe scheppingsrituelen. Hij bedacht wat hij zoal kon scheppen, en als eerste dacht hij aan beesten die iets konden betekenen voor Hem zelf als Hij weer eens te beroerd was om Zijn eigen pantoffels schoon te maken dacht Hij aan iets om dat voor Hem te doen. Dat leidde al gauw tot de schepping van [[de Pantoffeldiertjes]] en het onstaan van de grote [[Tabernakel]]. Maar toen al deze twee dingen bestonden was er alleen geen plaats meer om al dit soort dingen te plaatsen dus was er een enorme behoefte aan een of ander object om dit soort dingen in onder te brengen.

[[Baboonius II]] -- [[Baboonius]] -- [[Baboonius IV]] -- [[Hoofdpagina]]

*1) Met uitzondering van de gigantische mesthoop die de Opperbaviaan gedurende lange tijd had opgebouwd omdat Hij Zijn stofwisseling toch op de een of andere manier moest ontlasten en omdat hij verder weinig anders te doen had.
*2) Natuurlijk is dit slechts een zeer beperkte selectie van de geluiden die de Opperbaviaan produceerde, en bovendien zijn de geluiden dermate slecht gereproduceerd door het gebrek aan Goddelijke Oren dat een willekeurige transcriptie met Chinese symbolen een getrouwere representatie zouden zijn dan de hierboven gebruikte tekens maar ter bevordering van de leesbaarheid is voor deze optie gekozen.

In het nieuws

2005-05-12T10:25:50Z

Bruder Gurkespruher:

[[Arjen]] is binnenkort jarig!

Baboobel:Welkom voor nieuwelingen

2005-05-12T10:23:21Z

Bruder Gurkespruher: /* De Baboobel */

=== De Baboobel ===

Probeer een duidelijke, langdradige, bijbelse schrijfstijl erop na te houden, gebruik nooit één zin waar het ook met een alinea afkan. Geef het verhaal onverwachte wendingen, vooral als ze nutteloos zijn. Bij voorkeur schrijven na de consumptie van verdovende middelen.
Het Opperwezen en elke referentie aan Hem zal altijd met een hoofdletter geschreven worden. Dus Hij dacht aan Zichzelf; Hij droeg Zijn grote stekelkapsel dat door Hem precies passend aan Zijn hoofd gemaakt was.
Andere tekst aanpassen mag, maar alleen op voorwaarde dat het er niet nuttiger van wordt. Typefouten corrigeren mag sowieso.

In deze Heilige Geschriften zal het Heilige Nummer Vier onevenredig en onnodig vaak voorkomen.

[[Hoofdpagina]]

Gebruiker:Bruder Gurkespruher

2005-04-21T16:56:22Z

Bruder Gurkespruher:

Beroemd en berucht vanwage zijn komkommersproeien. Deze bijzondere eigenschap heeft hij enige malen in de praktijk gebracht.

Arjen I

2005-04-20T01:23:03Z

Bruder Gurkespruher:

=== Arjen I - De omzwervingen van de profeet ===

Vol goede moed trok de Grote Profeet, zoon van de almachtige heerser, de wereld in. Hij wist dat een zware taak hem te wachten stond. De wereld smachtte om hulp. De [[geiten]] mekkerden wanhopig en de [[pantoffeldiertjes]] dreigden hun ding niet meer te doen. Maar hij wist ook, dat hij er niet alleen voor stond. De Opperbaviaan, zijn indirecte vader, zou hem altijd bijstaan. De meeste hoop haalde hij echter uit de bijzondere gele gekromde vrucht die zijn enige echte moeder, Heidi, hem mee had gegeven. Hij hield van haar, zoals ze was. Ongecompliceerd, maar toch verleidelijk. Vier maal had ze geweend, toen hij zijn vertrek aangekondigd had. Maar hij moest sterk zijn, zijn gevoel volgen. Hij was hier voor een missie, namelijk het uitvoeren van een queeste. Die queeste bestond uit het uitvoeren van een bijzondere opdracht. Die opdracht bestond op zijn beurt weer uit het uitvoeren van een speciale taak. Deze taak was, kort samengevat, het uitvoeren van een speurtocht. Die speurtocht bestond uit het opspeuren van aanwijzingen, die een bijzondere missie in zouden kunnen houden. Hij begon dan ook vol goede moed aan deze heldere opdracht.

Na slechts een aantal minuten de omringende weilanden verkend te hebben, betrad hij [[de Weidewereld]], een bijzonder deel van de aarde, gezien de vele weilanden. De vlakten werden slechts bevolkt door grote kuddes hamsters, die vrolijk aan het knagen waren. Spreek, zei hij tegen de hamsters, maar verroerden geen vin. Gezien het feit, dat ze geen vissen waren, was dit niet wonderlijk. Problematisch was echter wel, dat ze ook geen overige lichaamsdelen bewogen, waardoor de communicatie vrij stroefjes verliep. Arjen vervolgde dus maar zijn weg op zoek naar betere gesprekspartners. Hij moest immers zijn missie voltooien.
Dagen gingen voorbij, alvorens hij weer een levend wezen tegenkwam. Het bleek een [[brutopiaanse kruipslet]] te zijn. De aanblik van zulk een zeldzaam dier deed zijn hart sneller kloppen en zijn lichaam verstarren. Dit was een waar genoegen, hij wilde kirren van genot, maar wist zich te bedwingen. Hij moest niet vergeten, dat hij de verantwoordelijkheid op zich had. Hij moest immers de geesten van de wereldbevolking weer met moed inzaaien en had bovendien een missie te volbrengen. Voornamelijk deze laatste verantwoordelijkheid zette hem aan het twijfelen. Wat wilde hij nou eigenlijk? Waarom was hij hier op aarde? Hij voelde zich een met zijn omgeving, maar toch leek er een barrière te zijn. Plotseling werd hij overspoeld door een gevoel van melancholie.
Hier, midden in de [[Weidewereld]] brak een belangrijk punt in zijn leven aan. Hij keek de [[brutopiaanse kruipslet]] diep in de ogen. Tot zijn grote verbazing zag hij, hoe de ijzige blik van het dier plotseling veranderde in een warme, zachte blik. Het leek een soort verlichting te zijn. Zou dit het zijn, waar zijn moeder hem voor had gewaarschuwd? Zou dit het zijn, waar hij voor geschapen was? Hij dacht diep na, en nog dieper. Toen nam hij een besluit. Hij trok een stekel uit zijn hoofd en legde die op het hoofd van de [[brutopiaanse kruipslet]]. Zijn ogen begonnen de gloeien van opwinding en seinden een onbekende energie door naar zijn benen. Dit was geen menselijke kracht, dit moest van hemelse aard zijn. Het deerde hem eigenlijk niet, een onbedwingbare dwang had zich namelijk meester van hem gemaakt. Voor hij het wist zette hij het op een rennen. Op een nutteloos rennen. Dagenlang was hij aan het [[nutteloos rondrennen]]. Er leek maar geen einde aan te komen, en ja, dat kwam het ook niet. Eindeloos rende hij door, tot er toch een einde aan kwam. Het eindigde bij de [[put van petzenburgerwaldendorf]]. Hier hervond hij zijn rust. Het was inmiddels nacht, dus hij besloot te gaan slapen.

[[Hoofdpagina]] -- [[Arjen II]]

Arjen I

2005-04-20T01:21:46Z

Bruder Gurkespruher:

=== Arjen I - De omzwervingen van de profeet ===

Vol goede moed trok de Grote Profeet, zoon van de almachtige heerser, de wereld in. Hij wist dat een zware taak hem te wachten stond. De wereld smachtte om hulp. De [[geiten]] mekkerden wanhopig en de [[pantoffeldiertjes]] dreigden hun ding niet meer te doen. Maar hij wist ook, dat hij er niet alleen voor stond. De Opperbaviaan, zijn indirecte vader, zou hem altijd bijstaan. De meeste hoop haalde hij echter uit de bijzondere gele gekromde vrucht die zijn enige echte moeder, Heidi, hem mee had gegeven. Hij hield van haar, zoals ze was. Ongecompliceerd, maar toch verleidelijk. Vier maal had ze geweend, toen hij zijn vertrek aangekondigd had. Maar hij moest sterk zijn, zijn gevoel volgen. Hij was hier voor een missie, namelijk het uitvoeren van een queeste. Die queeste bestond uit het uitvoeren van een bijzondere opdracht. Die opdracht bestond op zijn beurt weer uit het uitvoeren van een speciale taak. Deze taak was, kort samengevat, het uitvoeren van een speurtocht. Die speurtocht bestond uit het opspeuren van aanwijzingen, die een bijzondere missie in zouden kunnen houden. Hij begon dan ook vol goede moed aan deze heldere opdracht.

Na slechts een aantal minuten de omringende weilanden verkend te hebben, betrad hij de [[Weidewereld]], een bijzonder deel van de aarde, gezien de vele weilanden. De vlakten werden slechts bevolkt door grote kuddes hamsters, die vrolijk aan het knagen waren. Spreek, zei hij tegen de hamsters, maar verroerden geen vin. Gezien het feit, dat ze geen vissen waren, was dit niet wonderlijk. Problematisch was echter wel, dat ze ook geen overige lichaamsdelen bewogen, waardoor de communicatie vrij stroefjes verliep. Arjen vervolgde dus maar zijn weg op zoek naar betere gesprekspartners. Hij moest immers zijn missie voltooien.
Dagen gingen voorbij, alvorens hij weer een levend wezen tegenkwam. Het bleek een [[brutopiaanse kruipslet]] te zijn. De aanblik van zulk een zeldzaam dier deed zijn hart sneller kloppen en zijn lichaam verstarren. Dit was een waar genoegen, hij wilde kirren van genot, maar wist zich te bedwingen. Hij moest niet vergeten, dat hij de verantwoordelijkheid op zich had. Hij moest immers de geesten van de wereldbevolking weer met moed inzaaien en had bovendien een missie te volbrengen. Voornamelijk deze laatste verantwoordelijkheid zette hem aan het twijfelen. Wat wilde hij nou eigenlijk? Waarom was hij hier op aarde? Hij voelde zich een met zijn omgeving, maar toch leek er een barrière te zijn. Plotseling werd hij overspoeld door een gevoel van melancholie.
Hier, midden in de [[Weidewereld]] brak een belangrijk punt in zijn leven aan. Hij keek de [[brutopiaanse kruipslet]] diep in de ogen. Tot zijn grote verbazing zag hij, hoe de ijzige blik van het dier plotseling veranderde in een warme, zachte blik. Het leek een soort verlichting te zijn. Zou dit het zijn, waar zijn moeder hem voor had gewaarschuwd? Zou dit het zijn, waar hij voor geschapen was? Hij dacht diep na, en nog dieper. Toen nam hij een besluit. Hij trok een stekel uit zijn hoofd en legde die op het hoofd van de [[brutopiaanse kruipslet]]. Zijn ogen begonnen de gloeien van opwinding en seinden een onbekende energie door naar zijn benen. Dit was geen menselijke kracht, dit moest van hemelse aard zijn. Het deerde hem eigenlijk niet, een onbedwingbare dwang had zich namelijk meester van hem gemaakt. Voor hij het wist zette hij het op een rennen. Op een nutteloos rennen. Dagenlang was hij aan het [[nutteloos rondrennen]]. Er leek maar geen einde aan te komen, en ja, dat kwam het ook niet. Eindeloos rende hij door, tot er toch een einde aan kwam. Het eindigde bij de [[put van petzenburgerwaldendorf]]. Hier hervond hij zijn rust. Het was inmiddels nacht, dus hij besloot te gaan slapen.

[[Hoofdpagina]] -- [[Arjen II]]

Arjen I

2005-04-20T01:20:04Z

Bruder Gurkespruher:

Vol goede moed trok de Grote Profeet, zoon van de almachtige heerser, de wereld in. Hij wist dat een zware taak hem te wachten stond. De wereld smachtte om hulp. De [[geiten]] mekkerden wanhopig en de [[pantoffeldiertjes]] dreigden hun ding niet meer te doen. Maar hij wist ook, dat hij er niet alleen voor stond. De Opperbaviaan, zijn indirecte vader, zou hem altijd bijstaan. De meeste hoop haalde hij echter uit de bijzondere gele gekromde vrucht die zijn enige echte moeder, Heidi, hem mee had gegeven. Hij hield van haar, zoals ze was. Ongecompliceerd, maar toch verleidelijk. Vier maal had ze geweend, toen hij zijn vertrek aangekondigd had. Maar hij moest sterk zijn, zijn gevoel volgen. Hij was hier voor een missie, namelijk het uitvoeren van een queeste. Die queeste bestond uit het uitvoeren van een bijzondere opdracht. Die opdracht bestond op zijn beurt weer uit het uitvoeren van een speciale taak. Deze taak was, kort samengevat, het uitvoeren van een speurtocht. Die speurtocht bestond uit het opspeuren van aanwijzingen, die een bijzondere missie in zouden kunnen houden. Hij begon dan ook vol goede moed aan deze heldere opdracht.

Na slechts een aantal minuten de omringende weilanden verkend te hebben, betrad hij de [[Weidewereld]], een bijzonder deel van de aarde, gezien de vele weilanden. De vlakten werden slechts bevolkt door grote kuddes hamsters, die vrolijk aan het knagen waren. Spreek, zei hij tegen de hamsters, maar verroerden geen vin. Gezien het feit, dat ze geen vissen waren, was dit niet wonderlijk. Problematisch was echter wel, dat ze ook geen overige lichaamsdelen bewogen, waardoor de communicatie vrij stroefjes verliep. Arjen vervolgde dus maar zijn weg op zoek naar betere gesprekspartners. Hij moest immers zijn missie voltooien.
Dagen gingen voorbij, alvorens hij weer een levend wezen tegenkwam. Het bleek een [[brutopiaanse kruipslet]] te zijn. De aanblik van zulk een zeldzaam dier deed zijn hart sneller kloppen en zijn lichaam verstarren. Dit was een waar genoegen, hij wilde kirren van genot, maar wist zich te bedwingen. Hij moest niet vergeten, dat hij de verantwoordelijkheid op zich had. Hij moest immers de geesten van de wereldbevolking weer met moed inzaaien en had bovendien een missie te volbrengen. Voornamelijk deze laatste verantwoordelijkheid zette hem aan het twijfelen. Wat wilde hij nou eigenlijk? Waarom was hij hier op aarde? Hij voelde zich een met zijn omgeving, maar toch leek er een barrière te zijn. Plotseling werd hij overspoeld door een gevoel van melancholie.
Hier, midden in de [[Weidewereld]] brak een belangrijk punt in zijn leven aan. Hij keek de [[brutopiaanse kruipslet]] diep in de ogen. Tot zijn grote verbazing zag hij, hoe de ijzige blik van het dier plotseling veranderde in een warme, zachte blik. Het leek een soort verlichting te zijn. Zou dit het zijn, waar zijn moeder hem voor had gewaarschuwd? Zou dit het zijn, waar hij voor geschapen was? Hij dacht diep na, en nog dieper. Toen nam hij een besluit. Hij trok een stekel uit zijn hoofd en legde die op het hoofd van de [[brutopiaanse kruipslet]]. Zijn ogen begonnen de gloeien van opwinding en seinden een onbekende energie door naar zijn benen. Dit was geen menselijke kracht, dit moest van hemelse aard zijn. Het deerde hem eigenlijk niet, een onbedwingbare dwang had zich namelijk meester van hem gemaakt. Voor hij het wist zette hij het op een rennen. Op een nutteloos rennen. Dagenlang was hij aan het [[nutteloos rondrennen]]. Er leek maar geen einde aan te komen, en ja, dat kwam het ook niet. Eindeloos rende hij door, tot er toch een einde aan kwam. Het eindigde bij de [[put van petzenburgerwaldendorf]]. Hier hervond hij zijn rust. Het was inmiddels nacht, dus hij besloot te gaan slapen.

Baboonius X

2005-04-18T11:11:27Z

Bruder Gurkespruher: /* Baboonius X - De Geboorte van de Profeet */

=== Baboonius X - De Geboorte van de Profeet ===

Op een zaterdag middag besloot Hij, [[De Opperbaviaan]], dat de wereld iets verdiende. Een barmhartige, koene redder die op zou treden tegen het kwaad. Maar eigenlijk had hij niet zo veel zin en leek het hem een hels karwei om zulks te produceren. Hij wou al weer bijna verder gaan met zijn diepgaande kweeste, het observeren van de omgeving door zijn lichtdoorlatende venster, toen zijn favoriete minnares binnenkwam. Ze kwam met een speciale reden: hij had haar in een ver verleden een geschenk beloofd, voor bewezen diensten. Jarenlang had ze hierop gewacht, maar ze bleef slechts met lege handen thuis zitten. Tot het moment aanbrak: ze kreeg een visioen, dat haar naar de kern van het Baboonesische rijk leidde. Daar zou hij voor haar klaar staan, starend uit het raam. En zo geschiedde.

Spreek niet, zei Hij. Ik zal je vertellen wat je diepste verlangens zijn. Je wilt een zoon, een bijzondere zoon. Net zoiets als [[Siemen]], maar dan dapperder, barmhartiger, grappiger. Volg mijn aanwijzingen op en je zult voor eeuwig gelukkig zijn. En omdat ik zoveel van je houd, zal ik de rest van de wereld mee laten genieten.
Trouw luisterde [[Heidi]] naar haar meester. Ze wachtte tot [[De Opperplaneet]] en [[De Knoedel]] gezamelijk aan de hemel stonden. Ze liep ver, heel ver. Tot ze bij haar uiteindelijke doel uitkwam: het [[Wouterswoudse Woud]], doorkruisd door de [[Rijperkerkervaart]]. Hier zou haar leven voorgoed veranderen, hier vond ze haar zoon. Ze zag hem drijven in de vaart en viste hem met een brandende bramenstruik uit het water. Spontaan begon de hemel te gloeien en deden de [[pantoffeldiertjes]] hun ding.
De naam was voortbestemd. Sinds de verre oudheid was er één naam bewaard gebleven voor de verlosser, de zoon van de Opperbaviaan. Nog nooit eerder was hij uitgesproken, nog nooit was hij in de gedachten van Heidi opgekomen, maar plotseling voelde ze het... ze voelde haar hersenen tintelen, ze voelde de energie richting haar stembanden gaan toen ze voor het eerst de naam van haar zoon uitbrulde: ARJEN!!!! ARJEN!!!! ARJEN!!!! ARJEN!!!!
En golf van vreugde ging door het bos. Alle dieren wisten dat de tijd van geestelijke schaarste bijna voorbij was. De verlossing was gekomen, hij moest alleen nog volwassen worden...

Wat alle dieren al lang wisten, was de mensen nog ontgaan. Heidi had besloten zich te vestigen op de plaats waar ze haar zoon gevonden had. Ze bouwde een plaggenhutje van takjes, vuilniszakken en... plaggen en leerde haar zoon de grondbeginselen van het bestaan aan. Hij leerde snel. Binnen een week kon hij boeren, binnen twee weken kon hij woordjes boeren en binnen een maand boerde hij het geheleeltallige alfabet. De bijzondere levenskracht uitte zich verder voornamelijk in zijn haargroei. Vol wilskracht groeide zijn schone blonde haar al snel recht omhoog, op zoek naar zijn vader. Deze blonde stekels zouden de rest van zijn leven zijn handelsmerk blijven, hier haalde hij zijn innerlijke rust uit.

Na vier gehele jaren ploeteren in de hei was [[Arjen]] eindelijk volwassen. Vele gevaren had hij doorstaan, maar een schat aan levenservaring had hij hiervoor in de plaats gekregen. De band met zijn moeder was sterk, zeer sterk. Maar toch voelde ze dat er iets op komst was. Ze voelde de drang bij Arjen om iets goeds voor de wereld te doen en ze wist dat ze hem daar niet bij kon helpen. Met pijn in haar hart liet ze hem in de steek, vrij, [[de Weidewereld]] in. Het was echter niet alleen verdriet dat zich meester van haar maakte. Ze wist namelijk ook, dat de wereld iets goeds te wachten stond.

[[Baboonius III]] -- [[Hoofdpagina]] -- [[Baboonius V]]

Arjen

2005-04-18T10:20:59Z

Bruder Gurkespruher: /* Inhoudsopgave */

=== Deel 2: Arjen ===

Dit boek gaat over het leven van de Profeet der Profeten, genaamd Arjen. Hoewel zijn geboorte al uiteengezet werd in Baboonesius wordt het hier nogmaals verteld, maar nu vanuit de visie van Brüder Brödly die het allemaal op een geheel andere wijze ervaren heeft.
Ook wordt er verteld over de omzwervingen van de Profeet, zijn grote en kleine daden, en wat deze niet voor de Opperplaneet betekende.
Welnu, laat ons snel beginnen bij [[Arjen I]]

== Inhoudsopgave ==

1. [[Arjen I]] - De omzwervingen van de profeet

2. [[Arjen II]] - De opmerkelijke droom

3. [[Arjen III]]

4. [[Arjen IV]]

[[Hoofdpagina]]

De Klompenhatsers

2005-04-18T08:12:06Z

Bruder Gurkespruher:

Raad van wijzen die gewenst en ongewenst hun almachtige advies uitbrengen.

Baboonius IV

2005-04-16T11:58:56Z

Bruder Gurkespruher: /* Baboonius IV - De Geboorte van de Profeet */

=== Baboonius IV ===

[[Baboonius III]] -- [[Hoofdpagina]] -- [[Baboonius V]]

Hoofdpagina

2005-04-16T11:58:13Z

Bruder Gurkespruher: /* De Schepping */

= '''De Baboodel''' =

=== '''Deel 1: [[Baboonius]]''' ===

===== De Schepping =====

1. [[Baboonius I]] - Het onstaan van De Opperbaviaan

2. [[Baboonius II]] - Het onstaan van Het Licht

3. [[Baboonius III]]

4. [[Baboonius IV]]

5. [[Baboonius V]]

6. [[Baboonius VI]]

7. [[Baboonius VII]]

8. [[Baboonius IIX]]

9. [[Baboonius IX]]

10. [[Baboonius X]] - De Geboorte van de Profeet

=== '''Deel 2: [[Arjen]]''' ===

1. [[Arjen I]] - De Omzwervingen van de Profeet

2. [[Arjen II]] - De opmerkelijke droom

Voor een plek om ideen te spuien zonder ze gelijk om te zetten in daadwerkelijk nutteloze tekst, of om gewoon nutteloos te ouwehoeren en onzin neer te dumpen, begeef je naar [[Baboodel:De_kroeg]] !!!
Enige instructies zijn te vinden op [[Baboodel:Welkom_voor_nieuwelingen]].

Alleen voor admins: Om nieuwe gebruikers toe te voegen, ga naar [[Speciaal:Userlogin]]. Vul daar de nieuwe accountnaam in, en de gewenste toegangscode een aantal keer, en klik op 'Nieuw gebruikersprofiel aanmaken'. Dan komt het helemaal goed, hoop ik...

Voor informatie over de Wiki: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_i18n documentation on customizing the interface]
en: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_User%27s_Guide User's Guide].

Hoofdpagina

2005-04-16T11:58:03Z

Bruder Gurkespruher: /* De Opstanding van De Profeet */

Hoofdpagina

2005-04-16T11:57:51Z

Bruder Gurkespruher: /* De Opstanding van De Profeet */

= '''De Baboodel''' =

=== '''Deel 1: [[Baboonius]]''' ===

===== De Schepping =====

1. [[Baboonius I]] - Het onstaan van De Opperbaviaan

2. [[Baboonius II]] - Het onstaan van Het Licht

3. [[Baboonius III]]

===== De Opstanding van De Profeet =====

4. [[Baboonius IV]]

5. [[Baboonius V]]

6. [[Baboonius VI]]

7. [[Baboonius VII]]

8. [[Baboonius IIX]]

9. [[Baboonius IX]]

10. [[Baboonius X]] - De Geboorte van de Profeet

=== '''Deel 2: [[Arjen]]''' ===

1. [[Arjen I]] - De Omzwervingen van de Profeet

2. [[Arjen II]] - De opmerkelijke droom

Voor een plek om ideen te spuien zonder ze gelijk om te zetten in daadwerkelijk nutteloze tekst, of om gewoon nutteloos te ouwehoeren en onzin neer te dumpen, begeef je naar [[Baboodel:De_kroeg]] !!!
Enige instructies zijn te vinden op [[Baboodel:Welkom_voor_nieuwelingen]].

Alleen voor admins: Om nieuwe gebruikers toe te voegen, ga naar [[Speciaal:Userlogin]]. Vul daar de nieuwe accountnaam in, en de gewenste toegangscode een aantal keer, en klik op 'Nieuw gebruikersprofiel aanmaken'. Dan komt het helemaal goed, hoop ik...

Voor informatie over de Wiki: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_i18n documentation on customizing the interface]
en: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_User%27s_Guide User's Guide].

Baboonius X

2005-04-16T11:57:11Z

Bruder Gurkespruher:

=== Baboonius X - De Geboorte van de Profeet ===

Op een zaterdag middag besloot Hij, [[De Opperbaviaan]], dat de wereld iets verdiende. Een barmhartige, koene redder die op zou treden tegen het kwaad. Maar eigenlijk had hij niet zo veel zin en leek het hem een hels karwei om zulks te produceren. Hij wou al weer bijna verder gaan met zijn diepgaande kweeste, het observeren van de omgeving door zijn lichtdoorlatende venster, toen zijn favoriete minnares binnenkwam. Ze kwam met een speciale reden: hij had haar in een ver verleden een geschenk beloofd, voor bewezen diensten. Jarenlang had ze hierop gewacht, maar ze bleef slechts met lege handen thuis zitten. Tot het moment aanbrak: ze kreeg een visioen, dat haar naar de kern van het Baboonesische rijk leidde. Daar zou hij voor haar klaar staan, starend uit het raam. En zo geschiedde.

Spreek niet, zei Hij. Ik zal je vertellen wat je diepste verlangens zijn. Je wilt een zoon, een bijzondere zoon. Net zoiets als [[Siemen]], maar dan dapperder, barmhartiger, grappiger. Volg mijn aanwijzingen op en je zult voor eeuwig gelukkig zijn. En omdat ik zoveel van je houd, zal ik de rest van de wereld mee laten genieten.
Trouw luisterde [[Heidi]] naar haar meester. Ze wachtte tot [[De Opperplaneet]] en [[De Knoedel]] gezamelijk aan de hemel stonden. Ze liep ver, heel ver. Tot ze bij haar uiteindelijke doel uitkwam: het [[Wouterswoudse Woud]], doorkruisd door de [[Rijperkerkervaart]]. Hier zou haar leven voorgoed veranderen, hier vond ze haar zoon. Ze zag hem drijven in de vaart en viste hem met een brandende bramenstruik uit het water. Spontaan begon de hemel te gloeien en deden de pantoffeldiertjes hun ding.
De naam was voortbestemd. Sinds de verre oudheid was er één naam bewaard gebleven voor de verlosser, de zoon van de Opperbaviaan. Nog nooit eerder was hij uitgesproken, nog nooit was hij in de gedachten van Heidi opgekomen, maar plotseling voelde ze het... ze voelde haar hersenen tintelen, ze voelde de energie richting haar stembanden gaan toen ze voor het eerst de naam van haar zoon uitbrulde: ARJEN!!!! ARJEN!!!! ARJEN!!!! ARJEN!!!!
En golf van vreugde ging door het bos. Alle dieren wisten dat de tijd van geestelijke schaarste bijna voorbij was. De verlossing was gekomen, hij moest alleen nog volwassen worden...

Wat alle dieren al lang wisten, was de mensen nog ontgaan. Heidi had besloten zich te vestigen op de plaats waar ze haar zoon gevonden had. Ze bouwde een plaggenhutje van takjes, vuilniszakken en... plaggen en leerde haar zoon de grondbeginselen van het bestaan aan. Hij leerde snel. Binnen een week kon hij boeren, binnen twee weken kon hij woordjes boeren en binnen een maand boerde hij het geheleeltallige alfabet. De bijzondere levenskracht uitte zich verder voornamelijk in zijn haargroei. Vol wilskracht groeide zijn schone blonde haar al snel recht omhoog, op zoek naar zijn vader. Deze blonde stekels zouden de rest van zijn leven zijn handelsmerk blijven, hier haalde hij zijn innerlijke rust uit.

Na vier gehele jaren ploeteren in de hei was [[Arjen]] eindelijk volwassen. Vele gevaren had hij doorstaan, maar een schat aan levenservaring had hij hiervoor in de plaats gekregen. De band met zijn moeder was sterk, zeer sterk. Maar toch voelde ze dat er iets op komst was. Ze voelde de drang bij Arjen om iets goeds voor de wereld te doen en ze wist dat ze hem daar niet bij kon helpen. Met pijn in haar hart liet ze hem in de steek, vrij, [[de Weidewereld]] in. Het was echter niet alleen verdriet dat zich meester van haar maakte. Ze wist namelijk ook, dat de wereld iets goeds te wachten stond.

[[Baboonius III]] -- [[Hoofdpagina]] -- [[Baboonius V]]

Arjen II

2005-04-16T11:54:26Z

Bruder Gurkespruher:

Op een warme zwoele nacht lag Arjen in zijn Heilige Bed vlakbij het Nieuwe Bergmassief van ethtopie, terwijl zijn stekels over de rand van het bek staken. Met een jolige klets stond hij op. Tenminste, dat dacht hij. In feit bleef hij gewoon slapen. Pikant detail: hij was namelijk aan het dromen. Dat had niemand verwacht, aangezien hij overdag ook altijd al droomde. Dromen over vrijheid, gelijkheid en revolutie schalden uit zijn hese gelaat waar zijn stem een hoge toon produceerde. Maar deze keer droomde hij anders. Hij werd bestormd door een kudde hitsige wilde pantoffeldiertjes die hun ding deden. Na vier maal hun ding gedaan te hebben, hadden ze genoeg van hun ding doen waarna ze andere dingen gingen doen, die nou eenmaal ook gedaan moesten worden. Alhoewel ze hier niet veel zin in hadden, stortten ze zich toch op hun verse taak, bestaande uit het uitvoeren van overige dingen en een reeds eerder genoemde taak. Ondertussen was Arjen nonchalant de andere kant op gekuierd, met wiegende heupen in de woeste wind terwijl hij een vooruitsrevend gezinde politicus met een aanhang bestaande uit een aantal woeste wezens tegenkwam, die hij olijk begroette. Het werd tijd. Eindelijk zag hij de Roembabatsers weer. Tijdens hun jarenlange avondshows waar ze omzwervingen imiteerden, waren voornamelijk de zondagen geliefd. Hun klassieke batsdans waarbij ze gezellig klotsten, en de lente verwelkoomden was berucht onder de zweterige overbehaarde hangjongeren die destijds elke straathoek bevolkten terwijl ze met vrolijke tred diverse voorbijgangers in het ootje namen.

Spreek tot mij, o maffe konijnen van het noodlot. Jullie roembabatsers deren mij niet, ware het niet dat de tabloids tegenwoordig het spijkerschrift hebben uitgevonden, waarna ze om de roembabatsers schreeuwen. Arjen begreep dat hij niets van deze mensen kon verwachten en liep verder. Plots struikelde hij over een tuinhekje. Dat terwijl er geen tuin in de omgeving te bekennen was. Arjen was op zijn hoede: hij vreesde voor zijn tere leven, en nog erger: zijn vissers zouden hun stuurman kwijtraken, waarna ze schamper grinnikten. Dit was een van zijn top 20 nachtmerries, al stond hij niet bovenaan. Plotsklaps fietsen de pantoffeldiertjes weer voorbij, uit een onverwachte hoek. Dit alles terwijl ze jolig aan het zingen waren en zich schaamden omdat ze uit de blokfluitles waren gepiept. Het schaamrood stond in hun kaken gegroefd. Arjen begreep dat het wel pluis was. Deze dieren hadden een zuivere geest, vrij van laster en kwade invloeden. Hij koesterde ze, en hield ze daarom altijd dicht bij zich. Nimmer heeft hij ooit een dermate intense liefde gekoesterd, die zijn tere ziel zo vurig verbrandde voor een diertje. Hij besloot dat hij voor altijd bij Samantha moest blijven, omdat zijn liefde voor eeuwig was. Ze smaakte immers zo bijzonder, naar gortdroge meelpap. Deze smaakrevolutie had hem in dermate hoge graad van extase gebracht, dat hij des te gechoqueerder was, toen zij zijn aanzoek afsloeg. Zijn liefde bleef onbeantwoord, net als de roep van de eenzame samaritaan in de Sahara. Op ludieke wijze veroverde Arjen alsnog het hart van Samantha met een sluwe list. Stiekumpjes had hij zich benesteld in haar stoutste dromen. Hij had een pakje aangetrokken waardoor hij eruit zag als haar moeder. Elke ochtend fluisterde Hij lieve woordjes over zichzelf in haar oor. Met een slinkse blik controleerde hij haar mate van bewustzijn. Glimlachend gluurde ze soms schuchter door haar wimpers of door haar borstelige wenkbrouwen en weelderige voorhoofdgeulen alhoewel ze meestal niet echt oplettend leek te zijn. Vlak voordat ze wakker genoeg was vlogen golven van intense vurigheid schokkend door haar lichaam. Haar complete wezen vulde zich met de drang om een gat in haar nachtkleed te maken om daarna het instictief te vullen met Arjen. Dit gaf haar veel genoegdoening en jolig keelde ze dan met kirrende zuchtjes van genot zijn naam. Een mystieke wijsgeer verloste haar uit haar toendertijdse belevingsgezindheid waardoor zij met gepaste spoed de droom van Arjen verliet.

Arjen wilde haar nog een wanhopige groet nabrullen maar verslikte zich in een stuk banaan waarna hij over zijn eigen voeten struikelde en vanaf de berm het drassige beekje inplensde. Het beekje was gevuld met menig wonder van de elfenwereld waar hij zich op dat moment niet in bevond. Had hij zich er wel in bevonden dan had hij zich er zeker niet thuisgevoeld. Dit beoordeelde hij aan de hand van de kitcherige elvenspullen die her en der door de beekwand verspreid lagen. Vluchtig kroop hij overeind en klauterde uit de beek. Hij besloot dat hij drassiger paden overwonnen had en de wereld waarin hij zich bevind de slechtste nog niet was. En met een joel van ingetogen uitbundigheid bespiedde hij de deurwachter die zijn ding deed en plotsklaps verstarde toen een woeste Arjen hem vanuit het donker op ridderachtige wijze besprong. Na een wilde worsteling en een korte zelfreflectie bleek het een pantoffeldiertje zijn en kwam hij tot inkeer. Hij zou zijn vrienden niet verraden of hen met kwaadspraak bezoedelen, of met duistere bedoelingen de verkeerde kant op sturen om zo hun levensritme te breken en ze uit hun dagelijkse beslommeringen te sleuren om zo hun geestelijke gesteldheid uit balans te brengen en hun tere vuilnisophalers verkneukeld hadden willen hebben. Maar toch had hij veel respect voor de pantoffeldiertjes. Zo veel respect zelfs dat hij besloot om hen te voorzien van huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen. Deze had hij alleen niet bij zich dus kuierde hij weer verder op zoek naar een brok van deze huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen alvorens een vrolijk liedje te fluiten om zo de moraal hoog te houden.

Zijn warme boshut lonkte. Daar voelde hij zich thuis, en dat was maar goed ook want het was ook zijn huis en hij was de enige die daar woonde. Maar tot zijn grote teleurstelling moest hij altijd op pad om de mensen tevreden te houden zodat ze vrolijk konden dromen en genieten van de noeste avonturen van de pantoffeldiertjes die hem met een gure blik aankeken. Dit was wat hij wou, al leek het misschien wat onconventioneel. Maar het was een goede manier om zijn tijd te vullen. Sporadisch werd hij overspoeld door heftige golven van intrinsieke longitudionale interferentieverschijnselen. Helaas was hij ten prooi gevallen aan een kudde gulzige pantoffeldiertjes welke duidelijk een ander gedrag vertoonden dan conventionele pantoffeldiertjes die gastvrije en behulpzame diertjes zijn. De reguliere pantoffeldiertjes distantieren zich dan ook verre van datgene wat hun minder bedeelde, heidense kameraden op de wei uitvreten. Deze droom is dan ook niet ten nadele van ons edele pantoffeldiertjesras. Waarschijnlijk zullen zij wel begrip voor dit statement kunnen tonen wegens hun aangename karaktereigenschappen en avontuurlijke verledens en gewoon verder gaan het het doen van hun ding. Samantha was in goede handen en bracht haar dagelijks leven dan ook fluitend en met een brede glimlach door. Een kruiende bende woeste boekaniers waren helaas niet aanwezig om de situatie in de hand te houden omdat ze wat verlaat waren door slecht weer. Gelukkig werd deze ruimte opgevuld door een overmatige stroom grappen en grollen van Samantha's huisgenoten die negen tenen hadden van wie drie aan elkaar gegroeid en twee gesplits waren. Met een kreet gelijk een oerknal, oftewel de oerplop stootte Arjen zijn houten brik uit. Met een doffe uitstraling en een beneveld bewustzijn sjokte hij mistroostig naar de naargeestige gesaniteerde onderkomens waar hij zijn eigen bed tegen kwam en ontwaakte door een golf nat vocht.

Hoofdpagina

2005-04-16T11:54:04Z

Bruder Gurkespruher: /* '''Deel 2: Arjen''' */

= '''De Baboodel''' =

=== '''Deel 1: [[Baboonius]]''' ===

===== De Schepping =====

1. [[Baboonius I]] - Het onstaan van De Opperbaviaan

2. [[Baboonius II]] - Het onstaan van Het Licht

3. [[Baboonius III]]

===== De Opstanding van De Profeet =====

4. [[Baboonius IV]] - De Geboorte van de Profeet

5. [[Baboonius V]]

6. [[Baboonius VI]]

7. [[Baboonius VII]]

8. [[Baboonius IIX]]

9. [[Baboonius IX]]

10. [[Baboonius X]]

=== '''Deel 2: [[Arjen]]''' ===

1. [[Arjen I]] - De Omzwervingen van de Profeet

2. [[Arjen II]] - De opmerkelijke droom

Voor een plek om ideen te spuien zonder ze gelijk om te zetten in daadwerkelijk nutteloze tekst, of om gewoon nutteloos te ouwehoeren en onzin neer te dumpen, begeef je naar [[Baboodel:De_kroeg]] !!!
Enige instructies zijn te vinden op [[Baboodel:Welkom_voor_nieuwelingen]].

Alleen voor admins: Om nieuwe gebruikers toe te voegen, ga naar [[Speciaal:Userlogin]]. Vul daar de nieuwe accountnaam in, en de gewenste toegangscode een aantal keer, en klik op 'Nieuw gebruikersprofiel aanmaken'. Dan komt het helemaal goed, hoop ik...

Voor informatie over de Wiki: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_i18n documentation on customizing the interface]
en: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_User%27s_Guide User's Guide].

Hoofdpagina

2005-04-16T11:53:17Z

Bruder Gurkespruher: /* '''Deel 2: Arjen''' */

= '''De Baboodel''' =

=== '''Deel 1: [[Baboonius]]''' ===

===== De Schepping =====

1. [[Baboonius I]] - Het onstaan van De Opperbaviaan

2. [[Baboonius II]] - Het onstaan van Het Licht

3. [[Baboonius III]]

===== De Opstanding van De Profeet =====

4. [[Baboonius IV]] - De Geboorte van de Profeet

5. [[Baboonius V]]

6. [[Baboonius VI]]

7. [[Baboonius VII]]

8. [[Baboonius IIX]]

9. [[Baboonius IX]]

10. [[Baboonius X]]

=== '''Deel 2: [[Arjen]]''' ===

1. [[Arjen I]] - De Omzwervingen van de Profeet
2. [[Arjen II]] - De opmerkelijke droom

Voor een plek om ideen te spuien zonder ze gelijk om te zetten in daadwerkelijk nutteloze tekst, of om gewoon nutteloos te ouwehoeren en onzin neer te dumpen, begeef je naar [[Baboodel:De_kroeg]] !!!
Enige instructies zijn te vinden op [[Baboodel:Welkom_voor_nieuwelingen]].

Alleen voor admins: Om nieuwe gebruikers toe te voegen, ga naar [[Speciaal:Userlogin]]. Vul daar de nieuwe accountnaam in, en de gewenste toegangscode een aantal keer, en klik op 'Nieuw gebruikersprofiel aanmaken'. Dan komt het helemaal goed, hoop ik...

Voor informatie over de Wiki: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_i18n documentation on customizing the interface]
en: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_User%27s_Guide User's Guide].

Arjen 1

2005-04-16T01:21:38Z

Bruder Gurkespruher: /* Arjen 1 - De Omzwervingen van de Profeet */

=== Arjen 1 - De Omzwervingen van de Profeet ===

Op een warme zwoele nacht lag Arjen in zijn Heilige Bed vlakbij het Nieuwe Bergmassief van ethtopie, terwijl zijn stekels over de rand van het bek staken. Met een jolige klets stond hij op. Tenminste, dat dacht hij. In feit bleef hij gewoon slapen. Pikant detail: hij was namelijk aan het dromen. Dat had niemand verwacht, aangezien hij overdag ook altijd al droomde. Dromen over vrijheid, gelijkheid en revolutie schalden uit zijn hese gelaat waar zijn stem een hoge toon produceerde. Maar deze keer droomde hij anders. Hij werd bestormd door een kudde hitsige wilde [[pantoffeldiertjes]] die hun ding deden. Na vier maal hun ding gedaan te hebben, hadden ze genoeg van hun ding doen waarna ze andere dingen gingen doen, die nou eenmaal ook gedaan moesten worden. Alhoewel ze hier niet veel zin in hadden, stortten ze zich toch op hun verse taak, bestaande uit het uitvoeren van overige dingen en een reeds eerder genoemde taak.
Ondertussen was Arjen nonchalant de andere kant op gekuierd, met wiegende heupen in de woeste wind terwijl hij een vooruitsrevend gezinde politicus met een aanhang bestaande uit een aantal woeste wezens tegenkwam, die hij olijk begroette. Het werd tijd. Eindelijk zag hij de Roembabatsers weer. Tijdens hun jarenlange avondshows waar ze omzwervingen imiteerden, waren voornamelijk de zondagen geliefd. Hun klassieke batsdans waarbij ze gezellig klotsten, en de lente verwelkoomden was berucht onder de zweterige overbehaarde hangjongeren die destijds elke straathoek bevolkten terwijl ze met vrolijke tred diverse voorbijgangers in het ootje namen.

Spreek tot mij, o maffe konijnen van het noodlot. Jullie roembabatsers deren mij niet, ware het niet dat de tabloids tegenwoordig het spijkerschrift hebben uitgevonden, waarna ze om de roembabatsers schreeuwen.
Arjen begreep dat hij niets van deze mensen kon verwachten en liep verder. Plots struikelde hij over een [[tuinhekje]]. Dat terwijl er geen tuin in de omgeving te bekennen was. Arjen was op zijn hoede: hij vreesde voor zijn tere leven[[, en]] nog erger: zijn vissers zouden hun stuurman kwijtraken, waarna ze schamper grinnikten. Dit was een van zijn top 20 nachtmerries, al stond hij niet bovenaan.
Plotsklaps fietsen de pantoffeldiertjes weer voorbij, uit een onverwachte hoek. Dit alles terwijl ze jolig aan het zingen waren en zich schaamden omdat ze uit de blokfluitles waren gepiept. Het schaamrood stond in hun kaken gegroefd. Arjen begreep dat het wel pluis was. Deze dieren hadden een zuivere geest, vrij van laster en kwade invloeden. Hij koesterde ze, en hield ze daarom altijd dicht bij zich. Nimmer heeft hij ooit een dermate intense liefde gekoesterd, die zijn tere ziel zo vurig verbrandde voor een diertje. Hij bes[[loot da]]t hij voor altijd bij Samantha moest blijven, omdat zijn liefde voor eeuwig was. Ze smaakte immers zo bijzonder, naar gortdroge meelpap. Deze smaakrevolutie had hem in dermate hoge graad van extase gebracht, dat hij des te gechoqueerder was, toen zij zijn aanzoek afsloeg. Zijn liefde bleef onbeantwoord, net als de roep van de eenzame [[samaritaan]] in de Sahara.
Op ludieke wijze veroverde Arjen alsnog het hart van Samantha met een sluwe list. Stiekumpjes had hij zich benesteld in haar stoutste dromen. Hij had een pakje aangetrokken waardoor hij eruit zag als haar moeder. Elke ochtend fluisterde Hij lieve woordjes over zichzelf in haar oor. Met een slinkse blik controleerde hij haar mate van bewustzijn. Glimlachend gluurde ze soms schuchter door haar wimpers of door haar borstelige wenkbrouwen en weelderige voorhoofdgeulen alhoewel ze meestal niet echt oplettend leek te zijn. Vlak voordat ze wakker genoeg was vlogen golven van intense vurigheid schokkend door haar lichaam. Haar complete wezen vulde zich met de drang om een gat in haar nachtkleed te maken om daarna het instictief te vullen met Arjen. Dit gaf haar veel genoegdoening en jolig keelde ze dan met kirrende zuchtjes van genot zijn naam.
Een mystieke wijsgeer verloste haar uit haar toendertijdse belevingsgezindheid waardoor zij met gepaste spoed de droom van Arjen verliet.

Arjen wilde haar nog een wanhopige groet nabrullen maar verslikte zich in een stuk banaan waarna hij over zijn eigen voeten struikelde en vanaf de berm het drassige beekje inplensde. Het beekje was gevuld met menig wonder van de elfenwereld waar hij zich op dat moment niet in bevond. Had hij zich er wel in bevonden dan had hij zich er zeker niet thuisgevoeld. Dit beoordeelde hij aan de hand van de kitcherige elvenspullen die her en der door de beekwand verspreid lagen. Vluchtig kroop hij overeind en klauterde uit de beek. Hij besloot dat hij drassiger paden overwonnen had en de wereld waarin hij zich bevind de slechtste nog niet was. En met een joel van ingetogen uitbundigheid bespiedde hij de deurwachter die zijn ding deed en plotsklaps verstarde toen een woeste Arjen hem vanuit het donker op ridderachtige wijze besprong. Na een wilde worsteling en een korte zelfreflectie bleek het een pantoffeldiertje zijn en kwam hij tot inkeer. Hij zou zijn vrienden niet verraden of hen met kwaadspraak bezoedelen, of met duistere bedoelingen de verkeerde kant op sturen om zo hun levensritme te breken en ze uit hun dagelijkse beslommeringen te sleuren om zo hun geestelijke gesteldheid uit balans te brengen en hun tere vuilnisophalers verkneukeld hadden willen hebben. Maar toch had hij veel respect voor de pantoffeldiertjes. Zo veel respect zelfs dat hij besloot om hen te voorzien van huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen. Deze had hij alleen niet bij zich dus kuierde hij weer verder op zoek naar een brok van deze huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen alvorens een vrolijk liedje te fluiten om zo de moraal hoog te houden.

Zijn warme boshut lonkte. Daar voelde hij zich thuis, en dat was maar goed ook want het was ook zijn huis en hij was de enige die daar woonde. Maar tot zijn grote teleurstelling moest hij altijd op pad om de mensen tevreden te houden zodat ze vrolijk konden dromen en genieten van de noeste avonturen van de pantoffeldiertjes die hem met een gure blik aankeken. Dit was wat hij wou, al leek het misschien wat onconventioneel. Maar het was een goede manier om zijn tijd te vullen. Sporadisch werd hij overspoeld door heftige golven van intrinsieke longitudionale interferentieverschijnselen. Helaas was hij ten prooi gevallen aan een kudde gulzige pantoffeldiertjes welke duidelijk een ander gedrag vertoonden dan conventionele pantoffeldiertjes die gastvrije en behulpzame diertjes zijn. De reguliere pantoffeldiertjes distantieren zich dan ook verre van datgene wat hun minder bedeelde, heidense kameraden op de wei uitvreten. Deze droom is dan ook niet ten nadele van ons edele pantoffeldiertjesras. Waarschijnlijk zullen zij wel begrip voor dit statement kunnen tonen wegens hun aangename karaktereigenschappen en avontuurlijke verledens en gewoon verder gaan het het doen van hun ding. Samantha was in goede handen en bracht haar dagelijks leven dan ook fluitend en met een brede glimlach door. Een kruiende bende woeste boekaniers waren helaas niet aanwezig om de situatie in de hand te houden omdat ze wat verlaat waren door slecht weer.
Gelukkig werd deze ruimte opgevuld door een overmatige stroom grappen en grollen van Samantha's huisgenoten die negen tenen hadden van wie drie aan elkaar gegroeid en twee gesplits waren. Met een kreet gelijk een oerknal, oftewel de oerplop stootte Arjen zijn houten brik uit. Met een doffe uitstraling en een beneveld bewustzijn sjokte hij mistroostig naar de naargeestige gesaniteerde onderkomens waar hij zijn eigen bed tegen kwam en ontwaakte door een golf nat vocht.

= THE END =

[[Hoofdpagina]]

Arjen 1

2005-04-16T01:11:00Z

Bruder Gurkespruher: /* Arjen 1 - De Omzwervingen van de Profeet */

Arjen 1

2005-04-16T01:00:37Z

Bruder Gurkespruher:

=== Arjen 1 - De Omzwervingen van de Profeet ===

Op een warme zwoele nacht lag Arjen in zijn Heilige Bed vlakbij het Nieuwe Bergmassief van ethtopie, terwijl zijn stekels over de rand van het bek staken. Met een jolige klets stond hij op. Tenminste, dat dacht hij. In feit bleef hij gewoon slapen. Pikant detail: hij was namelijk aan het dromen. Dat had niemand verwacht, aangezien hij overdag ook altijd al droomde. Dromen over vrijheid, gelijkheid en revolitie schalden uit zijn hese gelaat waar zijn stem een hoge toon produceerde. Maar deze keer droomde hij anders. Hij werd bestormd door een kudde hitsige wilde cs[[pantoffeldiertjes]] die hun ding deden. Na vier maal hun ding gedaan te hebben, hadden ze genoeg van hun ding doen waarna ze andere dingen gingen doen, die nou eenmaal ook gedaan moesten worden. Alhoewel ze hier niet veel zin in hadden, stortten ze zich toch op hun verse taak, bestaande uit het uitvoeren van overige dingen en een reeds eerder genoemde taak.
Ondertussen was Arjen nonchalant de andere kant op gekuierd, met wiegende heupen in de woeste wind terwijl hij een vooruitsrevend gezinde politicus met een aanhang bestaande uit een aantal woeste wezens tegenkwam, die hij olijk begroette. Het werd tijd. Eindelijk zag hij de Roembatsers weer. Tijdens hun jarenlange avondschows waar ze omzwervingen imiteerden, waren voornamelijk de zondagen geliefd. Hun klassieke batsdans waarbij ze gezellig klotsten, en de lente verwelkoomden.

Spreek tot mij, o maffe konijnen van het noodlot. Jullie roembabatsers deren mij niet, ware het niet dat de tabloids tegenwoordig het spijkerschrift hebben uitgevonden, waarna ze om de roembatsers schreeuwen.
Arjen begreep dat hij niet van deze mensen kon verwachten en liep verder. Plots struikelde hij over een [[tuinhekje]]. Dat tewrijl er geen tuin in de omgeving te bekennen was. Arjen was op zijn hoede: hij vreesde voor zere teren leven[[, en]] nog erger: zijn vissers zouden hun stuurman kwijtraken, waarna ze schamper grinnikten. Dit was een van zijn tot 20 nachtmerries, al stond hij niet bovenaan.
Plotsklaps fietsen de pantoffeldiertjes weer voorbij, uit een onverwachte hoek. Dit alles tewrijl ze jolig aan het zingen waren en zich schaamden omdat ze uit de blokfluitles waren gepiept. Het schaamrood stond in hun kaken gegroefd. Arjen begreep dat het wel pluis was. Deze dieren hadden een zuivere geest, vrij van laster en kwade invloeden. Hij koesterde ze, en hield ze daarom altijd dicht bij zich. Nimmer heeft hij ooit een dermate intense liefde gekoesterd, die zijn tere ziel zo vurig verbrandde voor een diertje. Hij bes[[loot da]]t hij voor altijd bij Samantha moest blijven, omdat zijn liefde voor eeuwig was. Ze smaakte immers zo bijzonder, naar gortdroge meelpap. Deze smaakrevolutie had hem in dermate hoge graad van extase gebracht, dat hij de te schokkeerder was, toen zij zijn aanzoek afsloeg. Zijn liefde bleef onbeantwoord, net als de roep van de eenzame [[samaritaan]] in de Sahara.
Op ludieke wijze veroverde Arjen het hart van Samantha met een sluwe list. Stiekumpjes had hij zich benesteld in haar stoutste dromen. Hij had een pakje aangetrokken waardoor hij eruit zag als haar moeder. Elke ochtend fluisterde Hij lieve woordjes over zichzelf in haar oor. Met een slinkse blik controleerde hij haar mate van bewustzijn. Glimlachend gluurde ze soms schuchter door haar wimpers of door haar borstelige wenkbrouwen en weelderige voorhoofdgeulen alhoewel ze meestal niet echt oplettend leek te zijn. Vlak voordat ze wakker genoeg was vlogen golven van intense vurigheid schokkend door haar lichaam. Haar complete wezen vulde zich met de drang om een gat in haar nachtkleed te maken om daarna het instictief te vullen met Arjen. Dit gaf haar veel genoegdoening en jolig keelde ze dan met kirrende zuchtjes van genot zijn naam.
Een mystieke wijsgeer verloste haar uit haar toendertijdse belevingsgezindheid waardoor zij met gepaste spoed de droom van Arjen verliet.

Arjen wilde haar nog een wanhopige groet nabrullen maar verslikte zich in een stuk banaan waarna hij over zijn eigen voeten struikelde en vanaf de berm het drassige beekje inplensde. Het beekje was gevuld met menig wonder van de elfenwereld waar hij zich op dat moment niet in bevond. Had hij zich er wel in bevonden dan had hij zich er zeker niet thuisgevoeld. Dit beoordeelde hij aan de hand van de kitcherige elvenspullen die her en der door de beekwand verspreid lagen. Vluchtig kroop hij overeind en klauterde uit de beek. Hij besloot dat hij drassiger paden overwonnen had en de wereld waarin hij zich bevind de slechtste nog niet was. En met een joel van ingetogen uitbundigheid bespiedde hij de deurwachter die zijn ding deed en plotsklaps verstarde toen een woeste Arjen hem vanuit het donker op ridderachtige wijze besprong. Na een wilde worsteling en een korte zelfreflectie bleek het een pantoffeldiertje zijn en kwam hij tot inkeer. Hij zou zijn vrienden niet verraden of hen met kwaadspraak bezoedelen, of met duistere bedoelingen de verkeerde kant op sturen om zo hun levensritme te breken en ze uit hun dagelijkse beslommeringen te sleuren om zo hun geestelijke gesteldheid uit balans te brengen en hun tere vuilnisophalers verkneukeld hadden willen hebben. Maar toch had hij veel respect voor de pantoffeldiertjes. Zo veel respect zelfs dat hij besloot om hen te voorzien van huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen. Deze had hij alleen niet bij zich dus kuierde hij weer verder op zoek naar een brok van deze huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen alvorens een vrolijk liedje te fluiten om zo de moraal hoog te houden.

[[Hoofdpagina]]

Baboobel:De kroeg

2005-04-15T18:51:13Z

Bruder Gurkespruher: /* Todo: */

=== De Kroeg ===

Omzwetsen maar, suggesties spuien of onzin dumpen.

Blaat, toot, oink.

Toot-toot-boink-boink-kokkie en peppie!

Overigens wordt de overmatige consumptie van wat dan ook in het boek natuurlijk aangemoedigd en voorzien van krachtige en steekhoudende argumenten. *burp*

==== Todo: ====

[[Vater Pommes]]

[[Bruder Gurkesprüher]]

[[Arjen Frustigekäse]]

[[Bruder Brödly]]

[[Bruder Bananencrack]]

[[Tante Bananenmilkshake]]

[[De Klompenhatsers]]

[[Heidi]]

[[De Roembabatsers]]

[[Ranjatank]]

[[Pantoffeldiertjes]]

[[De Brutopiaanse Hoplakee]]

[[Gooien pellen vreten]]

[[Sarakonijn]]

[[Siemen]]

[[De heilige ski's]]

[[Rustieke Buffellederen Pantalon]]

[[Tabernakel]]

[[Lendelen]]

[[At een neet in een doosje]]

Baboobel:De kroeg

2005-04-15T18:37:58Z

Bruder Gurkespruher: /* Todo: */

Rustieke Buffellederen Pantalon

2005-04-15T18:36:57Z

Bruder Gurkespruher:

=== Relikwiën: Rustieke Buffellederen Pantalon ===

Heilig object

Baboobel:De kroeg

2005-04-15T18:36:27Z

Bruder Gurkespruher: /* Todo: */

Baboobel:De kroeg

2005-04-15T18:36:18Z

Bruder Gurkespruher: /* Todo: */

Baboonius IV

2005-04-15T16:23:52Z

Bruder Gurkespruher: /* Baboonius IV - De Geboorte van de Profeet */

=== Baboonius IV - De Geboorte van de Profeet ===

Op een zaterdag middag besloot Hij, [[De Opperbaviaan]], dat de wereld iets verdiende. Een barmhartige, koene redder die op zou treden tegen het kwaad. Maar eigenlijk had hij niet zo veel zin en leek het hem een hels karwei om zulks te produceren. Hij wou al weer bijna verder gaan met zijn diepgaande kweeste, het observeren van de omgeving door zijn lichtdoorlatende venster, toen zijn favoriete minnares binnenkwam. Ze kwam met een speciale reden: hij had haar in een ver verleden een geschenk beloofd, voor bewezen diensten. Jarenlang had ze hierop gewacht, maar ze bleef slechts met lege handen thuis zitten. Tot het moment aanbrak: ze kreeg een visioen, dat haar naar de kern van het Baboonesische rijk leidde. Daar zou hij voor haar klaar staan, starend uit het raam. En zo geschiedde.

Spreek niet, zei Hij. Ik zal je vertellen wat je diepste verlangens zijn. Je wilt een zoon, een bijzondere zoon. Net zoiets als [[Siemen]], maar dan dapperder, barmhartiger, grappiger. Volg mijn aanwijzingen op en je zult voor eeuwig gelukkig zijn. En omdat ik zoveel van je houd, zal ik de rest van de wereld mee laten genieten.
Trouw luisterde [[Heidi]] naar haar meester. Ze wachtte tot [[De Opperplaneet]] en [[De Knoedel]] gezamelijk aan de hemel stonden. Ze liep ver, heel ver. Tot ze bij haar uiteindelijke doel uitkwam: het [[Wouterswoudse Woud]], doorkruisd door de [[Rijperkerkervaart]]. Hier zou haar leven voorgoed veranderen, hier vond ze haar zoon. Ze zag hem drijven in de vaart en viste hem met een brandende bramenstruik uit het water. Spontaan begon de hemel te gloeien en deden de pantoffeldiertjes hun ding.
De naam was voortbestemd. Sinds de verre oudheid was er één naam bewaard gebleven voor de verlosser, de zoon van de Opperbaviaan. Nog nooit eerder was hij uitgesproken, nog nooit was hij in de gedachten van Heidi opgekomen, maar plotseling voelde ze het... ze voelde haar hersenen tintelen, ze voelde de energie richting haar stembanden gaan toen ze voor het eerst de naam van haar zoon uitbrulde: ARJEN!!!! ARJEN!!!! ARJEN!!!! ARJEN!!!!
En golf van vreugde ging door het bos. Alle dieren wisten dat de tijd van geestelijke schaarste bijna voorbij was. De verlossing was gekomen, hij moest alleen nog volwassen worden...

Wat alle dieren al lang wisten, was de mensen nog ontgaan. Heidi had besloten zich te vestigen op de plaats waar ze haar zoon gevonden had. Ze bouwde een plaggenhutje van takjes, vuilniszakken en... plaggen en leerde haar zoon de grondbeginselen van het bestaan aan. Hij leerde snel. Binnen een week kon hij boeren, binnen twee weken kon hij woordjes boeren en binnen een maand boerde hij het geheleeltallige alfabet. De bijzondere levenskracht uitte zich verder voornamelijk in zijn haargroei. Vol wilskracht groeide zijn schone blonde haar al snel recht omhoog, op zoek naar zijn vader. Deze blonde stekels zouden de rest van zijn leven zijn handelsmerk blijven, hier haalde hij zijn innerlijke rust uit.

Na vier gehele jaren ploeteren in de hei was [[Arjen]] eindelijk volwassen. Vele gevaren had hij doorstaan, maar een schat aan levenservaring had hij hiervoor in de plaats gekregen. De band met zijn moeder was sterk, zeer sterk. Maar toch voelde ze dat er iets op komst was. Ze voelde de drang bij Arjen om iets goeds voor de wereld te doen en ze wist dat ze hem daar niet bij kon helpen. Met pijn in haar hart liet ze hem in de steek, vrij, [[de Weidewereld]] in. Het was echter niet alleen verdriet dat zich meester van haar maakte. Ze wist namelijk ook, dat de wereld iets goeds te wachten stond.

[[Baboonius III]] -- [[Hoofdpagina]] -- [[Baboonius V]]

Baboobel:Community Portal

2005-04-15T15:50:09Z

Bruder Gurkespruher:

Welkom mensen

Baboobel:De kroeg

2005-04-15T15:49:39Z

Bruder Gurkespruher: /* De Kroeg */

Baboobel:De kroeg

2005-04-15T15:48:59Z

Bruder Gurkespruher: /* Todo: */

=== De Kroeg ===

Omzwetsen maar, suggesties spuien of onzin dumpen.

Blaat, toot, oink.

Toot-toot-boink-boink-kokkie en peppie!

==== Todo: ====

[[Vater Pommes]]

[[Bruder Gurkesprüher]]

[[Arjen Frustigekäse]]

[[Bruder Brödly]]

[[Bruder Bananencrack]]

[[Tante Bananenmilkshake]]

[[De Klompenhatsers]]

[[Heidi]]

[[De Roembabatsers]]

[[Ranjatank]]

[[Pantoffeldiertjes]]

[[De Brutopiaanse Hoplakee]]

[[Gooien pellen vreten]]

[[Sarakonijn]]

[[Siemen]]

[[De heilige ski's]]

Arjen

2005-04-15T15:44:49Z

Bruder Gurkespruher: /* Deel 2: Arjen */

=== Deel 2: Arjen ===

Dit boek gaat over het leven van de Profeet der Profeten, genaamd Arjen. Hoewel zijn geboorte al uiteengezet werd in Baboonesius wordt het hier nogmaals verteld, maar nu vanuit de visie van Brüder Brödly die het allemaal op een geheel andere wijze ervaren heeft.
Ook wordt er verteld over de omzwervingen van de Profeet, zijn grote en kleine daden, en wat deze niet voor de Opperplaneet betekende.
Welnu, laat ons snel beginnen bij [[Arjen I]]

== Inhoudsopgave ==

1. [[Arjen I]]

2. [[Arjen II]]

3. [[Arjen III]]

4. [[Arjen IV]]

[[Hoofdpagina]]

De Knoedel

2005-04-15T15:43:12Z

Bruder Gurkespruher:

Ook wel 'De Groene Planeet' genoemde, vanwege de vele bossen en linksradicale bewoners.

De Opperplaneet

2005-04-15T15:42:42Z

Bruder Gurkespruher:

De grootste planeet, door de Opperbaviaan geschapen om de arme bavianen een houvast te geven in onzekere tijden.

Rijperkerkervaart

2005-04-15T15:41:58Z

Bruder Gurkespruher:

Bekende vaart, voornamelijk daar de geboorte van Arjen hier plaatsvond

Heidi

2005-04-15T15:41:25Z

Bruder Gurkespruher:

Arjens moeder