Baboobel - Gebruikersbijdragen [nl]

Pantoffeldiertjesrasp

2017-09-07T20:57:19Z

Underbaboonhead: /* Relikwieën: antoffeldiertjesrasp */

=== Relikwieën: antoffeldiertjesrasp ===

Heilig Artifact dat door [[Arjen]] gebouwd werd na het abusievelijk vertrappen van een horde hitsige [[pantoffeldiertjes]] terwijl hij in dolle paniek achter [[Samantha]] aanrende. Alhoewel tijdens het fabricageproces meer van Arjen zelf werd geraspt met deze rasp door zijn gebrekkige vakmanschap dan er ooit aan pantoffeldiertjes door geraspt zou kunnen worden wordt het desalniettemin niettegenstaande pantoffeldiertjesrasp genoemd omdat dit hetgene was waarvoor Hij het in al Zijn wijsheid had samengesteld. De rasp wordt gekenmerkt door excessieve hoeveelheden haarscheurtjes die voortkomen uit het veelvuldig verhitten en afkoelen van de rasp om deze in de juiste vorm te krijgen. Niet gehinderd door enige kennis heeft Arjen langs deze weg geprobeerd om een efficiënt hulpmiddel te fabriceren en is hierin jammerlijk gefaald omdat de gemiddelde kolibrie deze functie beter vervult.

Pantoffeldiertjesrasp

2017-09-07T20:57:00Z

Underbaboonhead: Nieuwe pagina aangemaakt met '=== Relikwieën: antoffeldiertjesrasp === Heilig Artifact dat door Arjen gebouwd werd na het abusievelijk vertrappen van een horde hitsige pantoffeldiertjes te...'

=== Relikwieën: antoffeldiertjesrasp ===

Heilig Artifact dat door Arjen gebouwd werd na het abusievelijk vertrappen van een horde hitsige [[pantoffeldiertjes]] terwijl hij in dolle paniek achter [[Samantha]] aanrende. Alhoewel tijdens het fabricageproces meer van Arjen zelf werd geraspt met deze rasp door zijn gebrekkige vakmanschap dan er ooit aan pantoffeldiertjes door geraspt zou kunnen worden wordt het desalniettemin niettegenstaande pantoffeldiertjesrasp genoemd omdat dit hetgene was waarvoor Hij het in al Zijn wijsheid had samengesteld. De rasp wordt gekenmerkt door excessieve hoeveelheden haarscheurtjes die voortkomen uit het veelvuldig verhitten en afkoelen van de rasp om deze in de juiste vorm te krijgen. Niet gehinderd door enige kennis heeft Arjen langs deze weg geprobeerd om een efficiënt hulpmiddel te fabriceren en is hierin jammerlijk gefaald omdat de gemiddelde kolibrie deze functie beter vervult.

Schulti Stark

2017-09-07T20:52:23Z

Underbaboonhead: /* Schulti Stark */

=== Schulti Stark ===
Het bloed van [[Arjen]] vermengd met de vermalen [[pantoffeldiertjes]] die hij vertrapte toen hij in dolle paniek achter zijn [[Samantha]] aanrende om haar op vurige wijze in het [[Vagevuur]] te werpen om haar van haar zonden te verlossen.

Schulti Stark wordt bereidt met behulp van een [[pantoffeldiertjesrasp]].

De Opperbaviaan

2017-09-07T20:49:36Z

Underbaboonhead:

=== De Opperbaviaan ===

Het Heilige Wezen. Was betrokken bij de [[Oerplop]] en was het enige dat bestond in de [[Donkerte]]. Belangrijkste der [[Bavianen]] en alles.

Bavianen

2017-09-07T20:48:12Z

Underbaboonhead: /* Heilige Dieren: Bavianen */

=== Heilige Dieren: Bavianen ===

Bavianen zijn de schepsels bovenaan de hiërarchische structuur, gevormd door [[De Opperbaviaan]].

[[Hoofdpagina]]

Pantoffeldiertjes

2017-09-07T20:47:59Z

Underbaboonhead: /* Heilige Dieren: Pantoffeldiertjes */

=== Heilige Dieren: Pantoffeldiertjes ===

Pantoffeldiertjes zijn, na [[Bavianen]], de belangrijkste schepselen die [[Baboonesië]] bevolken. Groot in aantal en groot in daden leven zij voort in de erfgoeden van de mensen die op een warme nazomernacht hun gebonk in de verte hoorden, zich afvragende wat een wreed en grimmig noodlot hen aan het besluipen was. Achteraf bleek dit vaak een moordlustige horde pantoffeldiertjes te zijn die zich te goed wilde doen aan het aardse vermogen van de indringers, alsmede hun stoffelijk overschot. De bond van pantoffeldiertjes heeft onmiddellijk afstand gedaan van de daden van deze onverlaten en heeft een discussie opgestart over de kern van het pantoffeldierbestaan. Het moge duidelijk zijn dat de struikrovers niet aan deze strenge eisen voldoen en per direct uit het stamboomregister zijn verwijderd. Met volledig inzet van al haar overgebleven leden zet de rest van de pantoffeldiertjes een offensief in om de essentie van hun bestaan te kristalliseren en voortaan alleen nog maar onschuldige, onkwaadaardige acties te houden opdat de mensheid in vrede met hun samen kan leven. Tot in het einde ter tijden.

[[Hoofdpagina]]

Pantoffeldiertjes

2017-09-07T20:47:47Z

Underbaboonhead:

=== Heilige Dieren: Pantoffeldiertjes ===

Pantoffeldiertjes zijn, na Bavianen, de belangrijkste schepselen die [[Baboonesië]] bevolken. Groot in aantal en groot in daden leven zij voort in de erfgoeden van de mensen die op een warme nazomernacht hun gebonk in de verte hoorden, zich afvragende wat een wreed en grimmig noodlot hen aan het besluipen was. Achteraf bleek dit vaak een moordlustige horde pantoffeldiertjes te zijn die zich te goed wilde doen aan het aardse vermogen van de indringers, alsmede hun stoffelijk overschot. De bond van pantoffeldiertjes heeft onmiddellijk afstand gedaan van de daden van deze onverlaten en heeft een discussie opgestart over de kern van het pantoffeldierbestaan. Het moge duidelijk zijn dat de struikrovers niet aan deze strenge eisen voldoen en per direct uit het stamboomregister zijn verwijderd. Met volledig inzet van al haar overgebleven leden zet de rest van de pantoffeldiertjes een offensief in om de essentie van hun bestaan te kristalliseren en voortaan alleen nog maar onschuldige, onkwaadaardige acties te houden opdat de mensheid in vrede met hun samen kan leven. Tot in het einde ter tijden.

[[Hoofdpagina]]

Pantoffeldiertjes

2017-09-07T20:46:34Z

Underbaboonhead: /* Heilige Dieren: Pantoffeldiertjes */

=== Heilige Dieren: Pantoffeldiertjes ===

Pantoffeldiertjes zijn, na Bavianen, de belangrijkste schepselen die [[Baboonesie]] bevolken. Groot in aantal en groot in daden leven zij voort in de erfgoeden van de mensen die op een warme nazomernacht hun gebonk in de verte hoorden, zich afvragende wat een wreed en grimmig noodlot hen aan het besluipen was. Achteraf bleek dit vaak een moordlustige horde pantoffeldiertjes te zijn die zich te goed wilde doen aan het aardse vermogen van de indringers, alsmede hun stoffelijk overschot. De bond van pantoffeldiertjes heeft onmiddelijk afstand gedaan van de daden van deze onverlaten en heeft een discussie opgestart over de kern van het pantoffeldier bestaan. Het moge duidelijk zijn dat de struikrovers niet aan deze strenge eisen voldoen en per direct uit het stamboomregister zijn verwijderd. Met volledig inzet van al haar overgebleven leden zet de rest van de pantoffeldiertjes een offensief in om de essentie van hun bestaan te kristallizeren en voortaan alleen nog maar onschuldige, onkwaadaardige acties te houden opdat de mensheid in vrede met hun samen kan leven. Tot in het einde ter tijden.

[[Hoofdpagina]]

Vagevuur

2017-09-07T20:46:02Z

Underbaboonhead:

=== Vagevuur ===

Heilige poel van lichaamssappen van de [[De Opperbaviaan]].

Vagevuur

2017-09-07T20:45:18Z

Underbaboonhead: Nieuwe pagina aangemaakt met '=== Vagevuur === Heilige poel van lichaamssappen van de Opperbaviaan.'

=== Vagevuur ===

Heilige poel van lichaamssappen van de [[Opperbaviaan]].

Schulti Stark

2017-09-07T20:44:45Z

Underbaboonhead: Nieuwe pagina aangemaakt met '=== Schulti Stark === Het bloed van Arjen vermengd met de vermalen pantoffeldiertjes die hij vertrapte toen hij in dolle paniek achter zijn Samantha aan...'

Botanische terreinen

2017-09-07T20:42:57Z

Underbaboonhead: Nieuwe pagina aangemaakt met '=== Botanische Terreinen === Heilige velden van bezinning. Veelal afgeschermd middels een tuinhekje.'

=== Botanische Terreinen ===

Heilige velden van [[bezinning]]. Veelal afgeschermd middels een [[tuinhekje]].

Tuinhekje

2017-09-07T20:42:11Z

Underbaboonhead:

=== Tuinhekje ===

Een ondergewaardeerd houten object ter afscherming van [[botanische terreinen]] ter preventie van het ongewenst binnendringen van deze botanische terreinen door onbevoegde individuën opdat de zich hieraan schuldig makende individuën niet in staat zullen zijn om bovengenoemde botanische terreinen met hun voeten dan wel andere ledematen te bezoedelen, vervuilen of vernietigen.

[[Hoofdpagina]]

Arjen II

2017-09-07T20:41:30Z

Underbaboonhead:

Op een warme zwoele nacht lag Arjen in zijn Heilige Bed vlakbij het [[Nieuwe Bergmassief]] van Ethiopië, terwijl zijn stekels over de rand van het Bed staken. Met een jolige klets stond hij op. Tenminste, dat dacht hij. In feit bleef hij gewoon slapen. Pikant detail: hij was namelijk aan het dromen. Dat had niemand verwacht, aangezien hij overdag ook altijd al droomde. Dromen over vrijheid, gelijkheid en revolutie schalden uit zijn hese gelaat waar zijn stem een hoge toon produceerde. Maar deze keer droomde hij anders. Hij werd bestormd door een kudde hitsige wilde pantoffeldiertjes die hun ding deden. Na vier maal hun ding gedaan te hebben, hadden ze genoeg van hun ding doen waarna ze andere dingen gingen doen, die nou eenmaal ook gedaan moesten worden. Alhoewel ze hier niet veel zin in hadden, stortten ze zich toch op hun verse taak, bestaande uit het uitvoeren van overige dingen en een reeds eerder genoemde taak. Ondertussen was Arjen nonchalant de andere kant op gekuierd, met wiegende heupen in de woeste wind terwijl hij een vooruitstrevend gezinde politicus met een aanhang bestaande uit een aantal woeste wezens tegenkwam, die hij olijk begroette. Het werd tijd. Eindelijk zag hij de [[Roembabatsers]] weer. Tijdens hun jarenlange avondshows waar ze omzwervingen imiteerden, waren voornamelijk de zondagen geliefd. Hun klassieke [[Batsdans]] waarbij ze gezellig klotsten, en de lente verwelkomden was berucht onder de zweterige overbehaarde [[hangjongeren]] die destijds elke straathoek bevolkten terwijl ze met vrolijke tred diverse voorbijgangers in het ootje namen.

Spreek tot mij, o maffe konijnen van het noodlot. Jullie roembabatsers deren mij niet, ware het niet dat de tabloids tegenwoordig het spijkerschrift hebben uitgevonden, waarna ze om de roembabatsers schreeuwen. Arjen begreep dat hij niets van deze mensen kon verwachten en liep verder. Plots struikelde hij over een [[tuinhekje]]. Dat terwijl er geen tuin in de omgeving te bekennen was. Arjen was op zijn hoede: hij vreesde voor zijn tere leven, en nog erger: zijn vissers zouden hun stuurman kwijtraken, waarna ze schamper grinnikten. Dit was een van zijn top 20 nachtmerries, al stond hij niet bovenaan. Plotsklaps fietsen de pantoffeldiertjes weer voorbij, uit een onverwachte hoek. Dit alles terwijl ze jolig aan het zingen waren en zich schaamden omdat ze uit de blokfluitles waren gepiept. Het schaamrood stond in hun kaken gegroefd. Arjen begreep dat het wel pluis was. Deze dieren hadden een zuivere geest, vrij van laster en kwade invloeden. Hij koesterde ze, en hield ze daarom altijd dicht bij zich. Nimmer heeft hij ooit een dermate intense liefde gekoesterd, die zijn tere ziel zo vurig verbrandde voor een diertje. Hij besloot dat hij voor altijd bij [[Samantha]] moest blijven, omdat zijn liefde voor eeuwig was. Ze smaakte immers zo bijzonder, naar [[gortdroge meelpap]]. Deze smaakrevolutie had hem in dermate hoge graad van extase gebracht, dat hij des te gechoqueerder was, toen zij zijn aanzoek afsloeg. Zijn liefde bleef onbeantwoord, net als de roep van de eenzame samaritaan in de Sahara. Op ludieke wijze veroverde Arjen alsnog het hart van Samantha met een sluwe list. Stiekumpjes had hij zich genesteld in haar stoutste dromen. Hij had een pakje aangetrokken waardoor hij eruit zag als haar moeder. Elke ochtend fluisterde Hij lieve woordjes over zichzelf in haar oor. Met een slinkse blik controleerde hij haar mate van bewustzijn. Glimlachend gluurde ze soms schuchter door haar wimpers of door haar borstelige wenkbrouwen en weelderige voorhoofdgeulen alhoewel ze meestal niet echt oplettend leek te zijn. Vlak voordat ze wakker genoeg was vlogen golven van intense vurigheid schokkend door haar lichaam. Haar complete wezen vulde zich met de drang om een gat in haar nachtkleed te maken om daarna het instictief te vullen met Arjen. Dit gaf haar veel genoegdoening en jolig keelde ze dan met kirrende zuchtjes van genot zijn naam. Een mystieke wijsgeer verloste haar uit haar toendertijdse belevingsgezindheid waardoor zij met gepaste spoed de droom van Arjen verliet.

Arjen wilde haar nog een wanhopige groet nabrullen maar verslikte zich in een stuk banaan waarna hij over zijn eigen voeten struikelde en vanaf de berm het drassige beekje inplensde. Het beekje was gevuld met menig wonder van de elfenwereld waar hij zich op dat moment niet in bevond. Had hij zich er wel in bevonden dan had hij zich er zeker niet thuisgevoeld. Dit beoordeelde hij aan de hand van de kitscherige elvenspullen die her en der door de beekwand verspreid lagen. Vluchtig kroop hij overeind en klauterde uit de beek. Hij besloot dat hij drassiger paden overwonnen had en de wereld waarin hij zich bevind de slechtste nog niet was. En met een joel van ingetogen uitbundigheid bespiedde hij de deurwachter die zijn ding deed en plotsklaps verstarde toen een woeste Arjen hem vanuit het donker op ridderachtige wijze besprong. Na een wilde worsteling en een korte zelfreflectie bleek het een pantoffeldiertje zijn en kwam hij tot inkeer. Hij zou zijn vrienden niet verraden of hen met kwaadspraak bezoedelen, of met duistere bedoelingen de verkeerde kant op sturen om zo hun levensritme te breken en ze uit hun dagelijkse beslommeringen te sleuren om zo hun geestelijke gesteldheid uit balans te brengen en hun tere vuilnisophalers verkneukeld hadden willen hebben. Maar toch had hij veel respect voor de pantoffeldiertjes. Zo veel respect zelfs dat hij besloot om hen te voorzien van huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen. Deze had hij alleen niet bij zich dus kuierde hij weer verder op zoek naar een brok van deze huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen alvorens een vrolijk liedje te fluiten om zo de moraal hoog te houden.

Zijn warme boshut lonkte. Daar voelde hij zich thuis, en dat was maar goed ook want het was ook zijn huis en hij was de enige die daar woonde. Maar tot zijn grote teleurstelling moest hij altijd op pad om de mensen tevreden te houden zodat ze vrolijk konden dromen en genieten van de noeste avonturen van de pantoffeldiertjes die hem met een gure blik aankeken. Dit was wat hij wou, al leek het misschien wat onconventioneel. Maar het was een goede manier om zijn tijd te vullen. Sporadisch werd hij overspoeld door heftige golven van intrinsieke longitudionale interferentieverschijnselen. Helaas was hij ten prooi gevallen aan een kudde gulzige pantoffeldiertjes welke duidelijk een ander gedrag vertoonden dan conventionele pantoffeldiertjes die gastvrije en behulpzame diertjes zijn. De reguliere pantoffeldiertjes distantiëren zich dan ook verre van datgene wat hun minder bedeelde, heidense kameraden op de wei uitvreten. Deze droom is dan ook niet ten nadele van ons edele pantoffeldiertjesras. Waarschijnlijk zullen zij wel begrip voor dit statement kunnen tonen wegens hun aangename karaktereigenschappen en avontuurlijke verledens en gewoon verder gaan het het doen van hun ding. Samantha was in goede handen en bracht haar dagelijks leven dan ook fluitend en met een brede glimlach door. Een kruiende bende woeste boekaniers waren helaas niet aanwezig om de situatie in de hand te houden omdat ze wat verlaat waren door slecht weer. Gelukkig werd deze ruimte opgevuld door een overmatige stroom grappen en grollen van Samantha's huisgenoten die negen tenen hadden van wie drie aan elkaar gegroeid en twee gesplitst waren. Met een kreet gelijk een oerknal, oftewel de [[oerplop]] stootte Arjen zijn houten brik uit. Met een doffe uitstraling en een beneveld bewustzijn sjokte hij mistroostig naar de naargeestige gesaniteerde onderkomens waar hij zijn eigen bed tegen kwam en ontwaakte door een golf nat vocht.

Arjen II

2017-09-07T20:36:48Z

Underbaboonhead:

Op een warme zwoele nacht lag Arjen in zijn Heilige Bed vlakbij het [[Nieuwe Bergmassief]] van Ethiopië, terwijl zijn stekels over de rand van het Bed staken. Met een jolige klets stond hij op. Tenminste, dat dacht hij. In feit bleef hij gewoon slapen. Pikant detail: hij was namelijk aan het dromen. Dat had niemand verwacht, aangezien hij overdag ook altijd al droomde. Dromen over vrijheid, gelijkheid en revolutie schalden uit zijn hese gelaat waar zijn stem een hoge toon produceerde. Maar deze keer droomde hij anders. Hij werd bestormd door een kudde hitsige wilde pantoffeldiertjes die hun ding deden. Na vier maal hun ding gedaan te hebben, hadden ze genoeg van hun ding doen waarna ze andere dingen gingen doen, die nou eenmaal ook gedaan moesten worden. Alhoewel ze hier niet veel zin in hadden, stortten ze zich toch op hun verse taak, bestaande uit het uitvoeren van overige dingen en een reeds eerder genoemde taak. Ondertussen was Arjen nonchalant de andere kant op gekuierd, met wiegende heupen in de woeste wind terwijl hij een vooruitstrevend gezinde politicus met een aanhang bestaande uit een aantal woeste wezens tegenkwam, die hij olijk begroette. Het werd tijd. Eindelijk zag hij de [[Roembabatsers]] weer. Tijdens hun jarenlange avondshows waar ze omzwervingen imiteerden, waren voornamelijk de zondagen geliefd. Hun klassieke [[Batsdans]] waarbij ze gezellig klotsten, en de lente verwelkomden was berucht onder de zweterige overbehaarde [[hangjongeren]] die destijds elke straathoek bevolkten terwijl ze met vrolijke tred diverse voorbijgangers in het ootje namen.

Spreek tot mij, o maffe konijnen van het noodlot. Jullie roembabatsers deren mij niet, ware het niet dat de tabloids tegenwoordig het spijkerschrift hebben uitgevonden, waarna ze om de roembabatsers schreeuwen. Arjen begreep dat hij niets van deze mensen kon verwachten en liep verder. Plots struikelde hij over een [[tuinhekje]]. Dat terwijl er geen tuin in de omgeving te bekennen was. Arjen was op zijn hoede: hij vreesde voor zijn tere leven, en nog erger: zijn vissers zouden hun stuurman kwijtraken, waarna ze schamper grinnikten. Dit was een van zijn top 20 nachtmerries, al stond hij niet bovenaan. Plotsklaps fietsen de pantoffeldiertjes weer voorbij, uit een onverwachte hoek. Dit alles terwijl ze jolig aan het zingen waren en zich schaamden omdat ze uit de blokfluitles waren gepiept. Het schaamrood stond in hun kaken gegroefd. Arjen begreep dat het wel pluis was. Deze dieren hadden een zuivere geest, vrij van laster en kwade invloeden. Hij koesterde ze, en hield ze daarom altijd dicht bij zich. Nimmer heeft hij ooit een dermate intense liefde gekoesterd, die zijn tere ziel zo vurig verbrandde voor een diertje. Hij besloot dat hij voor altijd bij [[Samantha]] moest blijven, omdat zijn liefde voor eeuwig was. Ze smaakte immers zo bijzonder, naar [[gortdroge meelpap]]. Deze smaakrevolutie had hem in dermate hoge graad van extase gebracht, dat hij des te gechoqueerder was, toen zij zijn aanzoek afsloeg. Zijn liefde bleef onbeantwoord, net als de roep van de eenzame samaritaan in de Sahara. Op ludieke wijze veroverde Arjen alsnog het hart van Samantha met een sluwe list. Stiekumpjes had hij zich genesteld in haar stoutste dromen. Hij had een pakje aangetrokken waardoor hij eruit zag als haar moeder. Elke ochtend fluisterde Hij lieve woordjes over zichzelf in haar oor. Met een slinkse blik controleerde hij haar mate van bewustzijn. Glimlachend gluurde ze soms schuchter door haar wimpers of door haar borstelige wenkbrouwen en weelderige voorhoofdgeulen alhoewel ze meestal niet echt oplettend leek te zijn. Vlak voordat ze wakker genoeg was vlogen golven van intense vurigheid schokkend door haar lichaam. Haar complete wezen vulde zich met de drang om een gat in haar nachtkleed te maken om daarna het instictief te vullen met Arjen. Dit gaf haar veel genoegdoening en jolig keelde ze dan met kirrende zuchtjes van genot zijn naam. Een mystieke wijsgeer verloste haar uit haar toendertijdse belevingsgezindheid waardoor zij met gepaste spoed de droom van Arjen verliet.

Arjen wilde haar nog een wanhopige groet nabrullen maar verslikte zich in een stuk banaan waarna hij over zijn eigen voeten struikelde en vanaf de berm het drassige beekje inplensde. Het beekje was gevuld met menig wonder van de elfenwereld waar hij zich op dat moment niet in bevond. Had hij zich er wel in bevonden dan had hij zich er zeker niet thuisgevoeld. Dit beoordeelde hij aan de hand van de kitcherige elvenspullen die her en der door de beekwand verspreid lagen. Vluchtig kroop hij overeind en klauterde uit de beek. Hij besloot dat hij drassiger paden overwonnen had en de wereld waarin hij zich bevind de slechtste nog niet was. En met een joel van ingetogen uitbundigheid bespiedde hij de deurwachter die zijn ding deed en plotsklaps verstarde toen een woeste Arjen hem vanuit het donker op ridderachtige wijze besprong. Na een wilde worsteling en een korte zelfreflectie bleek het een pantoffeldiertje zijn en kwam hij tot inkeer. Hij zou zijn vrienden niet verraden of hen met kwaadspraak bezoedelen, of met duistere bedoelingen de verkeerde kant op sturen om zo hun levensritme te breken en ze uit hun dagelijkse beslommeringen te sleuren om zo hun geestelijke gesteldheid uit balans te brengen en hun tere vuilnisophalers verkneukeld hadden willen hebben. Maar toch had hij veel respect voor de pantoffeldiertjes. Zo veel respect zelfs dat hij besloot om hen te voorzien van huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen. Deze had hij alleen niet bij zich dus kuierde hij weer verder op zoek naar een brok van deze huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen alvorens een vrolijk liedje te fluiten om zo de moraal hoog te houden.

Zijn warme boshut lonkte. Daar voelde hij zich thuis, en dat was maar goed ook want het was ook zijn huis en hij was de enige die daar woonde. Maar tot zijn grote teleurstelling moest hij altijd op pad om de mensen tevreden te houden zodat ze vrolijk konden dromen en genieten van de noeste avonturen van de pantoffeldiertjes die hem met een gure blik aankeken. Dit was wat hij wou, al leek het misschien wat onconventioneel. Maar het was een goede manier om zijn tijd te vullen. Sporadisch werd hij overspoeld door heftige golven van intrinsieke longitudionale interferentieverschijnselen. Helaas was hij ten prooi gevallen aan een kudde gulzige pantoffeldiertjes welke duidelijk een ander gedrag vertoonden dan conventionele pantoffeldiertjes die gastvrije en behulpzame diertjes zijn. De reguliere pantoffeldiertjes distantieren zich dan ook verre van datgene wat hun minder bedeelde, heidense kameraden op de wei uitvreten. Deze droom is dan ook niet ten nadele van ons edele pantoffeldiertjesras. Waarschijnlijk zullen zij wel begrip voor dit statement kunnen tonen wegens hun aangename karaktereigenschappen en avontuurlijke verledens en gewoon verder gaan het het doen van hun ding. Samantha was in goede handen en bracht haar dagelijks leven dan ook fluitend en met een brede glimlach door. Een kruiende bende woeste boekaniers waren helaas niet aanwezig om de situatie in de hand te houden omdat ze wat verlaat waren door slecht weer. Gelukkig werd deze ruimte opgevuld door een overmatige stroom grappen en grollen van Samantha's huisgenoten die negen tenen hadden van wie drie aan elkaar gegroeid en twee gesplits waren. Met een kreet gelijk een oerknal, oftewel de oerplop stootte Arjen zijn houten brik uit. Met een doffe uitstraling en een beneveld bewustzijn sjokte hij mistroostig naar de naargeestige gesaniteerde onderkomens waar hij zijn eigen bed tegen kwam en ontwaakte door een golf nat vocht.

Pombär

2017-09-07T20:28:17Z

Underbaboonhead: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Het lichaam van Arjen, dat wij gulzig nuttigen.'

Het lichaam van [[Arjen]], dat wij gulzig nuttigen.

Hoofdpagina

2010-01-26T21:49:26Z

Underbaboonhead: /* '''Deel 1: Baboonius''' */

= '''De Baboobel''' =

=== '''Deel 1: [[Baboonius]]''' ===

===== De Schepping =====

1. [[Baboonius I]] - Het onstaan van De Opperbaviaan

2. [[Baboonius II]] - Het onstaan van Het Licht

3. [[Baboonius III]] - De Grote Revolutie

4. [[Baboonius IV]] - De Geboorte van de Pantoffeldiertjes

5. [[Baboonius V]] - De eerste naamgeving Der Vater

6. [[Baboonius VI]]

7. [[Baboonius VII]] - Heidi en de nieuwe start

8. [[Baboonius IIX]] - De verbroedering der pantoffeldiertjes

9. [[Baboonius IX]]

10. [[Baboonius X]] - De Geboorte van de Profeet

=== '''Deel 2: [[Arjen]]''' ===

1. [[Arjen I]] - De Omzwervingen van de Profeet

2. [[Arjen II]] - De opmerkelijke droom

3. [[Arjen III]] - De jolige bejegening

3. [[Arjen IV]] - De verwezelijking van potgrond

Voor een plek om ideen te spuien zonder ze gelijk om te zetten in daadwerkelijk nutteloze tekst, of om gewoon nutteloos te ouwehoeren en onzin neer te dumpen, begeef je naar [[Baboobel:De_kroeg]] !!!
Enige instructies zijn te vinden op [[Baboobel:Welkom_voor_nieuwelingen]].

Alleen voor admins: Om nieuwe gebruikers toe te voegen, ga naar [[Speciaal:Userlogin]]. Vul daar de nieuwe accountnaam in, en de gewenste toegangscode een aantal keer, en klik op 'Nieuw gebruikersprofiel aanmaken'. Dan komt het helemaal goed, hoop ik....

Voor informatie over de Wiki: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_i18n documentation on customizing the interface]
en: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_User%27s_Guide User's Guide].

Hoofdpagina

2010-01-26T21:49:18Z

Underbaboonhead: /* '''Deel 1: Baboonius''' */

= '''De Baboobel''' =

=== '''Deel 1: [[Baboonius]]''' ===
testt
===== De Schepping =====

1. [[Baboonius I]] - Het onstaan van De Opperbaviaan

2. [[Baboonius II]] - Het onstaan van Het Licht

3. [[Baboonius III]] - De Grote Revolutie

4. [[Baboonius IV]] - De Geboorte van de Pantoffeldiertjes

5. [[Baboonius V]] - De eerste naamgeving Der Vater

6. [[Baboonius VI]]

7. [[Baboonius VII]] - Heidi en de nieuwe start

8. [[Baboonius IIX]] - De verbroedering der pantoffeldiertjes

9. [[Baboonius IX]]

10. [[Baboonius X]] - De Geboorte van de Profeet

=== '''Deel 2: [[Arjen]]''' ===

1. [[Arjen I]] - De Omzwervingen van de Profeet

2. [[Arjen II]] - De opmerkelijke droom

3. [[Arjen III]] - De jolige bejegening

3. [[Arjen IV]] - De verwezelijking van potgrond

Voor een plek om ideen te spuien zonder ze gelijk om te zetten in daadwerkelijk nutteloze tekst, of om gewoon nutteloos te ouwehoeren en onzin neer te dumpen, begeef je naar [[Baboobel:De_kroeg]] !!!
Enige instructies zijn te vinden op [[Baboobel:Welkom_voor_nieuwelingen]].

Alleen voor admins: Om nieuwe gebruikers toe te voegen, ga naar [[Speciaal:Userlogin]]. Vul daar de nieuwe accountnaam in, en de gewenste toegangscode een aantal keer, en klik op 'Nieuw gebruikersprofiel aanmaken'. Dan komt het helemaal goed, hoop ik....

Voor informatie over de Wiki: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_i18n documentation on customizing the interface]
en: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_User%27s_Guide User's Guide].

Baboonius

2010-01-26T21:35:56Z

Underbaboonhead:

In het eerste boek van Den Baboodel wordt in alle geuren, kleuren en geluiden omschreven hoe het ooit allemaal begonnen is. Van het ontstaan van De Opperbaviaan, zijn scheppingslust, zijn oerdriften en zijn nutteloosheid.
Van het onstaan van de Opperplaneet en andere gerelateerde werelden, hoe deze zijn onstaan, en waarom niet.
Van de geboorte van De Profeet der Profeten, en anderen. Van Zijn jeugd, Zijn familie en Zijn bananen.

Genoeg hierover nu, laat ons aanvangen met het verhaal. Begin gelijk bij [[Baboonius I]]!

== Inhoudsopgave ==
1. [[Baboonius I]] - Het onstaan van De Opperbaviaan

2. [[Baboonius II]] - Het onstaan van Het Licht

3. [[Baboonius III]] - De Grote Revolutie

4. [[Baboonius IV]] - De Geboorte van de Pantoffeldiertjes

5. [[Baboonius V]]

6. [[Baboonius VI]]

7. [[Baboonius VII]]

8. [[Baboonius IIX]]

9. [[Baboonius IX]]

10. [[Baboonius X]]

[[Hoofdpagina]]

Baboonius

2010-01-26T21:35:29Z

Underbaboonhead: Versie 1854 van Special:Contributions/195.244.9.102 (overleg) ongedaan gemaakt

In het eerste boek van Den Baboodel wordt in alle geuren, kleuren en geluiden omschreven hoe het ooit allemaal begonnen is. Van het ontstaan van De Opperbaviaan, zijn scheppingslust, zijn oerdriften en zijn nutteloosheid.
Van het onstaan van de Opperplaneet en andere gerelateerde werelden, hoe deze zijn onstaan, en waarom niet.
Van de geboorte van De Profeet der Profeten, en anderen. Van Zijn jeugd, Zijn familie en Zijn bananen.

Genoeg hierover nu, laat ons aanvangen met het verhaal. Begin gelijk bij [[Baboonesius I]]!

== Inhoudsopgave ==
1. [[Baboonius I]] - Het onstaan van De Opperbaviaan

2. [[Baboonius II]] - Het onstaan van Het Licht

3. [[Baboonius III]] - De Grote Revolutie

4. [[Baboonius IV]] - De Geboorte van de Pantoffeldiertjes

5. [[Baboonius V]]

6. [[Baboonius VI]]

7. [[Baboonius VII]]

8. [[Baboonius IIX]]

9. [[Baboonius IX]]

10. [[Baboonius X]]

[[Hoofdpagina]]

Baboonius

2010-01-26T21:35:19Z

Underbaboonhead: Wijzigingen door 69.32.139.171 hersteld tot de laatste versie door 195.244.9.102.

In het eerste boek van Den Baboodel wordt in alle geuren, kleuren en geluiden omschreven hoe het ooit allemaal begonnen is. Van het ontstaan van De Opperbaviaan, zijn scheppingslust, zijn oerdriften en zijn nutteloosheid.
Van het onstaan van de Opperplaneet en andere gerelateerde werelden, hoe deze zijn onstaan, en waarom niet.
Van de geboorte van De Profeet der Profeten, en anderen. Van Zijn jeugd, Zijn familie en Zijn bananen.

Genoeg hierover nu, laat ons aanvangen met het verhaal. Begin gelijk bij [[Baboonesius I]]!

GTWrjK <a href="http://txiscsqvhkiy.com/">txiscsqvhkiy</a>, [url=http://xnovpjsccfkh.com/]xnovpjsccfkh[/url], [link=http://fdtttucvapqh.com/]fdtttucvapqh[/link], http://oqovtnngmcru.com/

Arjen II

2010-01-26T21:31:20Z

Underbaboonhead: Wijzigingen door 72.3.139.247 hersteld tot de laatste versie door Bruder Gurkespruher.

Op een warme zwoele nacht lag Arjen in zijn Heilige Bed vlakbij het Nieuwe Bergmassief van ethtopie, terwijl zijn stekels over de rand van het bek staken. Met een jolige klets stond hij op. Tenminste, dat dacht hij. In feit bleef hij gewoon slapen. Pikant detail: hij was namelijk aan het dromen. Dat had niemand verwacht, aangezien hij overdag ook altijd al droomde. Dromen over vrijheid, gelijkheid en revolutie schalden uit zijn hese gelaat waar zijn stem een hoge toon produceerde. Maar deze keer droomde hij anders. Hij werd bestormd door een kudde hitsige wilde pantoffeldiertjes die hun ding deden. Na vier maal hun ding gedaan te hebben, hadden ze genoeg van hun ding doen waarna ze andere dingen gingen doen, die nou eenmaal ook gedaan moesten worden. Alhoewel ze hier niet veel zin in hadden, stortten ze zich toch op hun verse taak, bestaande uit het uitvoeren van overige dingen en een reeds eerder genoemde taak. Ondertussen was Arjen nonchalant de andere kant op gekuierd, met wiegende heupen in de woeste wind terwijl hij een vooruitsrevend gezinde politicus met een aanhang bestaande uit een aantal woeste wezens tegenkwam, die hij olijk begroette. Het werd tijd. Eindelijk zag hij de Roembabatsers weer. Tijdens hun jarenlange avondshows waar ze omzwervingen imiteerden, waren voornamelijk de zondagen geliefd. Hun klassieke batsdans waarbij ze gezellig klotsten, en de lente verwelkoomden was berucht onder de zweterige overbehaarde hangjongeren die destijds elke straathoek bevolkten terwijl ze met vrolijke tred diverse voorbijgangers in het ootje namen.

Spreek tot mij, o maffe konijnen van het noodlot. Jullie roembabatsers deren mij niet, ware het niet dat de tabloids tegenwoordig het spijkerschrift hebben uitgevonden, waarna ze om de roembabatsers schreeuwen. Arjen begreep dat hij niets van deze mensen kon verwachten en liep verder. Plots struikelde hij over een tuinhekje. Dat terwijl er geen tuin in de omgeving te bekennen was. Arjen was op zijn hoede: hij vreesde voor zijn tere leven, en nog erger: zijn vissers zouden hun stuurman kwijtraken, waarna ze schamper grinnikten. Dit was een van zijn top 20 nachtmerries, al stond hij niet bovenaan. Plotsklaps fietsen de pantoffeldiertjes weer voorbij, uit een onverwachte hoek. Dit alles terwijl ze jolig aan het zingen waren en zich schaamden omdat ze uit de blokfluitles waren gepiept. Het schaamrood stond in hun kaken gegroefd. Arjen begreep dat het wel pluis was. Deze dieren hadden een zuivere geest, vrij van laster en kwade invloeden. Hij koesterde ze, en hield ze daarom altijd dicht bij zich. Nimmer heeft hij ooit een dermate intense liefde gekoesterd, die zijn tere ziel zo vurig verbrandde voor een diertje. Hij besloot dat hij voor altijd bij Samantha moest blijven, omdat zijn liefde voor eeuwig was. Ze smaakte immers zo bijzonder, naar gortdroge meelpap. Deze smaakrevolutie had hem in dermate hoge graad van extase gebracht, dat hij des te gechoqueerder was, toen zij zijn aanzoek afsloeg. Zijn liefde bleef onbeantwoord, net als de roep van de eenzame samaritaan in de Sahara. Op ludieke wijze veroverde Arjen alsnog het hart van Samantha met een sluwe list. Stiekumpjes had hij zich benesteld in haar stoutste dromen. Hij had een pakje aangetrokken waardoor hij eruit zag als haar moeder. Elke ochtend fluisterde Hij lieve woordjes over zichzelf in haar oor. Met een slinkse blik controleerde hij haar mate van bewustzijn. Glimlachend gluurde ze soms schuchter door haar wimpers of door haar borstelige wenkbrouwen en weelderige voorhoofdgeulen alhoewel ze meestal niet echt oplettend leek te zijn. Vlak voordat ze wakker genoeg was vlogen golven van intense vurigheid schokkend door haar lichaam. Haar complete wezen vulde zich met de drang om een gat in haar nachtkleed te maken om daarna het instictief te vullen met Arjen. Dit gaf haar veel genoegdoening en jolig keelde ze dan met kirrende zuchtjes van genot zijn naam. Een mystieke wijsgeer verloste haar uit haar toendertijdse belevingsgezindheid waardoor zij met gepaste spoed de droom van Arjen verliet.

Arjen wilde haar nog een wanhopige groet nabrullen maar verslikte zich in een stuk banaan waarna hij over zijn eigen voeten struikelde en vanaf de berm het drassige beekje inplensde. Het beekje was gevuld met menig wonder van de elfenwereld waar hij zich op dat moment niet in bevond. Had hij zich er wel in bevonden dan had hij zich er zeker niet thuisgevoeld. Dit beoordeelde hij aan de hand van de kitcherige elvenspullen die her en der door de beekwand verspreid lagen. Vluchtig kroop hij overeind en klauterde uit de beek. Hij besloot dat hij drassiger paden overwonnen had en de wereld waarin hij zich bevind de slechtste nog niet was. En met een joel van ingetogen uitbundigheid bespiedde hij de deurwachter die zijn ding deed en plotsklaps verstarde toen een woeste Arjen hem vanuit het donker op ridderachtige wijze besprong. Na een wilde worsteling en een korte zelfreflectie bleek het een pantoffeldiertje zijn en kwam hij tot inkeer. Hij zou zijn vrienden niet verraden of hen met kwaadspraak bezoedelen, of met duistere bedoelingen de verkeerde kant op sturen om zo hun levensritme te breken en ze uit hun dagelijkse beslommeringen te sleuren om zo hun geestelijke gesteldheid uit balans te brengen en hun tere vuilnisophalers verkneukeld hadden willen hebben. Maar toch had hij veel respect voor de pantoffeldiertjes. Zo veel respect zelfs dat hij besloot om hen te voorzien van huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen. Deze had hij alleen niet bij zich dus kuierde hij weer verder op zoek naar een brok van deze huldigingen en andere indrukwekkende snuisterijen alvorens een vrolijk liedje te fluiten om zo de moraal hoog te houden.

Zijn warme boshut lonkte. Daar voelde hij zich thuis, en dat was maar goed ook want het was ook zijn huis en hij was de enige die daar woonde. Maar tot zijn grote teleurstelling moest hij altijd op pad om de mensen tevreden te houden zodat ze vrolijk konden dromen en genieten van de noeste avonturen van de pantoffeldiertjes die hem met een gure blik aankeken. Dit was wat hij wou, al leek het misschien wat onconventioneel. Maar het was een goede manier om zijn tijd te vullen. Sporadisch werd hij overspoeld door heftige golven van intrinsieke longitudionale interferentieverschijnselen. Helaas was hij ten prooi gevallen aan een kudde gulzige pantoffeldiertjes welke duidelijk een ander gedrag vertoonden dan conventionele pantoffeldiertjes die gastvrije en behulpzame diertjes zijn. De reguliere pantoffeldiertjes distantieren zich dan ook verre van datgene wat hun minder bedeelde, heidense kameraden op de wei uitvreten. Deze droom is dan ook niet ten nadele van ons edele pantoffeldiertjesras. Waarschijnlijk zullen zij wel begrip voor dit statement kunnen tonen wegens hun aangename karaktereigenschappen en avontuurlijke verledens en gewoon verder gaan het het doen van hun ding. Samantha was in goede handen en bracht haar dagelijks leven dan ook fluitend en met een brede glimlach door. Een kruiende bende woeste boekaniers waren helaas niet aanwezig om de situatie in de hand te houden omdat ze wat verlaat waren door slecht weer. Gelukkig werd deze ruimte opgevuld door een overmatige stroom grappen en grollen van Samantha's huisgenoten die negen tenen hadden van wie drie aan elkaar gegroeid en twee gesplits waren. Met een kreet gelijk een oerknal, oftewel de oerplop stootte Arjen zijn houten brik uit. Met een doffe uitstraling en een beneveld bewustzijn sjokte hij mistroostig naar de naargeestige gesaniteerde onderkomens waar hij zijn eigen bed tegen kwam en ontwaakte door een golf nat vocht.

Arjen I

2010-01-26T21:29:17Z

Underbaboonhead: Wijzigingen door 58.222.12.174 hersteld tot de laatste versie door Bruder Gurkespruher.

=== Arjen I - De omzwervingen van de profeet ===

Vol goede moed trok de Grote Profeet, zoon van de almachtige heerser, de wereld in. Hij wist dat een zware taak hem te wachten stond. De wereld smachtte om hulp. De [[geiten]] mekkerden wanhopig en de [[pantoffeldiertjes]] dreigden hun ding niet meer te doen. Maar hij wist ook, dat hij er niet alleen voor stond. De Opperbaviaan, zijn indirecte vader, zou hem altijd bijstaan. De meeste hoop haalde hij echter uit de bijzondere gele gekromde vrucht die zijn enige echte moeder, Heidi, hem mee had gegeven. Hij hield van haar, zoals ze was. Ongecompliceerd, maar toch verleidelijk. Vier maal had ze geweend, toen hij zijn vertrek aangekondigd had. Maar hij moest sterk zijn, zijn gevoel volgen. Hij was hier voor een missie, namelijk het uitvoeren van een queeste. Die queeste bestond uit het uitvoeren van een bijzondere opdracht. Die opdracht bestond op zijn beurt weer uit het uitvoeren van een speciale taak. Deze taak was, kort samengevat, het uitvoeren van een speurtocht. Die speurtocht bestond uit het opspeuren van aanwijzingen, die een bijzondere missie in zouden kunnen houden. Hij begon dan ook vol goede moed aan deze heldere opdracht.

Na slechts een aantal minuten de omringende weilanden verkend te hebben, betrad hij [[de Weidewereld]], een bijzonder deel van de aarde, gezien de vele weilanden. De vlakten werden slechts bevolkt door grote kuddes hamsters, die vrolijk aan het knagen waren. Spreek, zei hij tegen de hamsters, maar verroerden geen vin. Gezien het feit, dat ze geen vissen waren, was dit niet wonderlijk. Problematisch was echter wel, dat ze ook geen overige lichaamsdelen bewogen, waardoor de communicatie vrij stroefjes verliep. Arjen vervolgde dus maar zijn weg op zoek naar betere gesprekspartners. Hij moest immers zijn missie voltooien.
Dagen gingen voorbij, alvorens hij weer een levend wezen tegenkwam. Het bleek een [[brutopiaanse kruipslet]] te zijn. De aanblik van zulk een zeldzaam dier deed zijn hart sneller kloppen en zijn lichaam verstarren. Dit was een waar genoegen, hij wilde kirren van genot, maar wist zich te bedwingen. Hij moest niet vergeten, dat hij de verantwoordelijkheid op zich had. Hij moest immers de geesten van de wereldbevolking weer met moed inzaaien en had bovendien een missie te volbrengen. Voornamelijk deze laatste verantwoordelijkheid zette hem aan het twijfelen. Wat wilde hij nou eigenlijk? Waarom was hij hier op aarde? Hij voelde zich een met zijn omgeving, maar toch leek er een barrière te zijn. Plotseling werd hij overspoeld door een gevoel van melancholie.
Hier, midden in de [[Weidewereld]] brak een belangrijk punt in zijn leven aan. Hij keek de [[brutopiaanse kruipslet]] diep in de ogen. Tot zijn grote verbazing zag hij, hoe de ijzige blik van het dier plotseling veranderde in een warme, zachte blik. Het leek een soort verlichting te zijn. Zou dit het zijn, waar zijn moeder hem voor had gewaarschuwd? Zou dit het zijn, waar hij voor geschapen was? Hij dacht diep na, en nog dieper. Toen nam hij een besluit. Hij trok een stekel uit zijn hoofd en legde die op het hoofd van de [[brutopiaanse kruipslet]]. Zijn ogen begonnen de gloeien van opwinding en seinden een onbekende energie door naar zijn benen. Dit was geen menselijke kracht, dit moest van hemelse aard zijn. Het deerde hem eigenlijk niet, een onbedwingbare dwang had zich namelijk meester van hem gemaakt. Voor hij het wist zette hij het op een rennen. Op een nutteloos rennen. Dagenlang was hij aan het [[nutteloos rondrennen]]. Er leek maar geen einde aan te komen, en ja, dat kwam het ook niet. Eindeloos rende hij door, tot er toch een einde aan kwam. Het eindigde bij de [[put van petzenburgerwaldendorf]]. Hier hervond hij zijn rust. Het was inmiddels nacht, dus hij besloot te gaan slapen.

[[Hoofdpagina]] -- [[Arjen II]]

Arjen

2010-01-26T21:29:04Z

Underbaboonhead:

=== Deel 2: Arjen ===

Dit boek gaat over het leven van de Profeet der Profeten, genaamd Arjen. Hoewel zijn geboorte al uiteengezet werd in Baboonesius wordt het hier nogmaals verteld, maar nu vanuit de visie van Brüder Brödly die het allemaal op een geheel andere wijze ervaren heeft.
Ook wordt er verteld over de omzwervingen van de Profeet, zijn grote en kleine daden, en wat deze niet voor de Opperplaneet betekende.
Welnu, laat ons snel beginnen bij [[Arjen I]]

== Inhoudsopgave ==

1. [[Arjen I]] - De omzwervingen van de profeet

2. [[Arjen II]] - De opmerkelijke droom

3. [[Arjen III]]

4. [[Arjen IV]]

[[Hoofdpagina]]

Arjen

2010-01-26T21:28:32Z

Underbaboonhead: Wijzigingen door 131.107.33.62 hersteld tot de laatste versie door 122.181.8.158.

Oq5aax <a href="http://zokibaedxxvn.com/">zokibaedxxvn</a>, [url=http://asbjwkbvizec.com/]asbjwkbvizec[/url], [link=http://qxkautxdfloe.com/]qxkautxdfloe[/link], http://kiogtzvzawtv.com/

Baboonius X

2010-01-26T21:28:09Z

Underbaboonhead: Versie 1842 van Special:Contributions/60.217.248.153 (overleg) ongedaan gemaakt

=== Baboonius X - De Geboorte van de Profeet ===

Op een zaterdag middag besloot Hij, [[De Opperbaviaan]], dat de wereld iets verdiende. Een barmhartige, koene redder die op zou treden tegen het kwaad. Maar eigenlijk had hij niet zo veel zin en leek het hem een hels karwei om zulks te produceren. Hij wou al weer bijna verder gaan met zijn diepgaande kweeste, het observeren van de omgeving door zijn lichtdoorlatende venster, toen zijn favoriete minnares binnenkwam. Ze kwam met een speciale reden: hij had haar in een ver verleden een geschenk beloofd, voor bewezen diensten. Jarenlang had ze hierop gewacht, maar ze bleef slechts met lege handen thuis zitten. Tot het moment aanbrak: ze kreeg een visioen, dat haar naar de kern van het Baboonesische rijk leidde. Daar zou hij voor haar klaar staan, starend uit het raam. En zo geschiedde.

Spreek niet, zei Hij. Ik zal je vertellen wat je diepste verlangens zijn. Je wilt een zoon, een bijzondere zoon. Net zoiets als [[Siemen]], maar dan dapperder, barmhartiger, grappiger. Volg mijn aanwijzingen op en je zult voor eeuwig gelukkig zijn. En omdat ik zoveel van je houd, zal ik de rest van de wereld mee laten genieten.
Trouw luisterde [[Heidi]] naar haar meester. Ze wachtte tot [[De Opperplaneet]] en [[De Knoedel]] gezamelijk aan de hemel stonden. Ze liep ver, heel ver. Tot ze bij haar uiteindelijke doel uitkwam: het [[Wouterswoudse Woud]], doorkruisd door de [[Rijperkerkervaart]]. Hier zou haar leven voorgoed veranderen, hier vond ze haar zoon. Ze zag hem drijven in de vaart en viste hem met een brandende bramenstruik uit het water. Spontaan begon de hemel te gloeien en deden de [[pantoffeldiertjes]] hun ding.
De naam was voortbestemd. Sinds de verre oudheid was er één naam bewaard gebleven voor de verlosser, de zoon van de Opperbaviaan. Nog nooit eerder was hij uitgesproken, nog nooit was hij in de gedachten van Heidi opgekomen, maar plotseling voelde ze het... ze voelde haar hersenen tintelen, ze voelde de energie richting haar stembanden gaan toen ze voor het eerst de naam van haar zoon uitbrulde: ARJEN!!!! ARJEN!!!! ARJEN!!!! ARJEN!!!!
En golf van vreugde ging door het bos. Alle dieren wisten dat de tijd van geestelijke schaarste bijna voorbij was. De verlossing was gekomen, hij moest alleen nog volwassen worden...

Wat alle dieren al lang wisten, was de mensen nog ontgaan. Heidi had besloten zich te vestigen op de plaats waar ze haar zoon gevonden had. Ze bouwde een plaggenhutje van takjes, vuilniszakken en... plaggen en leerde haar zoon de grondbeginselen van het bestaan aan. Hij leerde snel. Binnen een week kon hij boeren, binnen twee weken kon hij woordjes boeren en binnen een maand boerde hij het geheleeltallige alfabet. De bijzondere levenskracht uitte zich verder voornamelijk in zijn haargroei. Vol wilskracht groeide zijn schone blonde haar al snel recht omhoog, op zoek naar zijn vader. Deze blonde stekels zouden de rest van zijn leven zijn handelsmerk blijven, hier haalde hij zijn innerlijke rust uit.

Na vier gehele jaren ploeteren in de hei was [[Arjen]] eindelijk volwassen. Vele gevaren had hij doorstaan, maar een schat aan levenservaring had hij hiervoor in de plaats gekregen. De band met zijn moeder was sterk, zeer sterk. Maar toch voelde ze dat er iets op komst was. Ze voelde de drang bij Arjen om iets goeds voor de wereld te doen en ze wist dat ze hem daar niet bij kon helpen. Met pijn in haar hart liet ze hem in de steek, vrij, [[de Weidewereld]] in. Het was echter niet alleen verdriet dat zich meester van haar maakte. Ze wist namelijk ook, dat de wereld iets goeds te wachten stond.

[[Baboonius III]] -- [[Hoofdpagina]] -- [[Baboonius V]]

Baboonius X

2010-01-26T21:27:56Z

Underbaboonhead: Wijzigingen door 128.243.21.224 hersteld tot de laatste versie door 60.217.248.153.

S46Ze5 <a href="http://aplmolayxevb.com/">aplmolayxevb</a>, [url=http://yvfnnmlojiiz.com/]yvfnnmlojiiz[/url], [link=http://srfyehjqrmkk.com/]srfyehjqrmkk[/link], http://jflednralbau.com/

Baboonius IIX

2010-01-26T21:25:32Z

Underbaboonhead: Wijzigingen door 206.104.225.143 hersteld tot de laatste versie door Bruder Gurkespruher.

De verbroedering der pantoffeldiertjes.

Na een hongerige maaltijd hadden de heilige wezens de edele taak op zich genomen, het land te bevolken om zo een tot aan het oneindige reikende leegheid te voorkomen. De vlakten werden derhalve verdeeld onder verscheidene leden en nakomelingen van het gilde der eerste en edelste [[pantoffeldiertjes]]. Deze wonderlijke wezens stonden aan de leiding van de almaar uitdijende verzameling nakomlingen van de nakomelingen van dit uitgemelkte ras. Er was derhalve sprake van een sterke hierarchische stuctuur, die al snel onoverzichtelijk werd.
Om het overzicht te behouden, kwam De Opperbaviaan met een heilig advies: verdeel het land volgens strak geeikte grenzen en ontwikkel een eigen identiteit per gebied. Doop het gebied om tot 'land' (in verband met zijn gebrekkige creativiteit kon de opperbaviaan niet op een betere naam voor een onderdeel van de totale verzamling land, dus werd het onderdeel maar naar het geheel genoemd. Dit heeft gelukkig in de rest van de geschiedenis niet tot al te veel moeilijkheden gezorgd, aangezien het zinsverband binnen korte tijd uitgevonden werd).
In de nieuw ontstane landen moesten snel verschillende talen ontwikkeld worden om vervreemding te veroorzaken. Na harde arbeid en innemende zielskracht, werd dit verwezenlijkt door de grootste der groten onder het ras der pantoffeldiertje: [[Bruder Pantofflus]]. Dit dier heeft verder overigens vrij weinig uitgevoerd, waardoor zin faam zich tot de pantoffeldiertjes beperkt.

Probleem was echter, dat zijn kleine neefje jaloers werd. Hij dook het water in, en ontwikkelde zwemvliezen. Tot schrik van de overige leden van het ras, kreeg hij medestanders. Samen namen ze een andere route en onthaarden hun benen. De kale lederen pantoffeldiertjes waren een feit en daardoor niet meer weg te argumenteren.

Na enkele jaren rondzwerven kreeg de neef er genoeg van en vebroerde zich weer met de rest. Sindsdien zijn de pantoffeldiertjes een uitermate homogeen ras gebleven, dat uniform de publiciteit bereikt en altijd als geheel gezien zal worden. De Opperbaviaan was Tevreden en rustte onbezorgd.

Baboonius VII

2010-01-26T21:24:47Z

Underbaboonhead: Wijzigingen door 180.150.131.250 hersteld tot de laatste versie door Waka.

Het ontroerende verhaal van de incarnatie van Heidi, de eerste bijslaap des underbaboons.

Na deze vermoeiende gebeurtenissen van weleer, vond de opperbaboon het tijd om eens aan zichzelf te denken. Na vele inspannende sessies van diepe inkeer in zijn innerlijke zelf, vond hij het welletjes. Zijn fysiek moest duidelijk merkbaar worden in het aardse bestaan. Hij zakte af in de vers geschapen wereld van zijn lendenen. Nabij een klaterend beekje gaat hij op zoek naar een zinsbegoochelend vrouwelijk schepsel. Tot zijn grote schrik en verbazing treft hij slechts een vrolijk mekkerende kudde geiten aan. Omdat hij deze was vergeten te scheppen en ze dus feitelijk alleen in het diepste zijner gedachten bestonden, schiep hij deze ter plekke. En zo werden de geitekuddes geschapen. Plotseling bedacht hij zich dat hij zijn stoutste dromen werkelijkheid kon laten worden. En zo geschiedde. Heidi was een feit. Niet langer dwaalde ze lichaamloos door zijn geest. Niet langer was ze ontastbaar ver weg verwijderd. Niet langer hunkerde hij naar het aanzicht haar gestalten. Nu was ze werkelijkheid.

Vol passie wendde hij zich tot haar. Hij begroette haar op allerhoffelijkste wijze, zoals alleen de essentiele verwezelijking van het goddelijke dat kan. Ofwel hij stond op zijn handen en speelde met tenen de banjo. Daarbij tonende zijn pronkstuk, zijn gloeiend rode achterwerk, de spotlights vangen. En zo schiep hij het gekleurde licht. En hij zag dat het goed was (in vele kleuren). Vervolgens had hij behoefte. Hij zocht een soort opvulling voor deze ontroerende scene. Iets wat wel aanwezig was, maar niet te prominent. Vervolgens bedacht hij het ideale schepsel dat deze behoefte kon vervullen, en hij schiep de pantoffeldiertjes.

Heide reageerde verbaast op deze plotsklapse faseverandering in het ectoplasma van de opperbaviaan. Ofwel, ze zag Hem verschijnen. Een rode blos maakte zich meester van haar gelaat. Spreekt, oh wonderschone zinsbegoocheling van mijn innerlijke gesteldheid. Heidi zul je heten, Heidi zal jouw naam zijn tot in de eeuwigheid. En zelfs het einde der tijden kan dat niet veranderen. Het ligt verankerd in jouw wezen, jouw ziel, jouw doel van zijn. Jij zult mij voor eeuwig gezelschap bieden, altijd in voor een goed gesprek, en een pleziertje nadien, jij bent mijn contact met de stervelingen, zelf onsterfelijk, maar met het uiterlijk van je omgeving, en daarom, oh Heidi, zal jij voor eeuwig zijn, Heidi. Goh, zei Heidi, dat komt nogal onverwacht. Dat had ik niet zien aankomen. Ik weet dat het een schok voor je kan zijn, maar wees onbevreest, oh Heidi, het lot zal altijd in jouw voordeel keren. Zolang jij aan mijn zijde staat zal ons geen onheil treffen. En weest gerust, Ik zal jou nooit in de steek laten. Want jij, oh Heidi, bent de weerspiegeling van mijn zieke geest.

Vervolgens voelde Heidi een fysieke aantrekkingskracht tot deze vreemde, uren, dagen, maanden, jaren, vlogen als een schaduw heen. Vol bevrediging besloot de opperbaviaan dat hij verder moest met het scheppen der aarde. Hij moest Heidi koesteren, maar nu even niet. De plicht schreeuwde naar hem met schallende klanken. De helft van zijn geschapen diersoorten was reeds uitgestorven omdat Hij vergeten was voedsel te scheppen. Slechts de carnivoren, en omnivoren, waren door puur kannibalisme nog in kleine getale aanwezig. De schepping lag aan de rand van de afgrond. Het voortbestaan van de aarde hing aan een zijden draad. En in deze donkere uren was er maar een iemand die de schepping kon voltooien, het werk afmaken. De schepper, Hij, de Opperbaviaan. Maar Heidi lonktte, en ze werden weer samen een, terwijl klotsende geluiden van dolle extase hem dol maakten. De aarde kon wel even wachten, nu waren er belangrijker zaken die Zijn almachtighe aandacht riepen. Jaren later besloot Heidi dat het zo echt niet verder kon. De vleselijke lusten moesten bedwongen worden voor de plicht. Bovendien werkte het gekrijs van jammerlijk verloren diersoorten op haar zenuwen. Ze stelde voor gezamelijk de boomhut te verlaten en de dieren te redden. Schoorvoetend stemde de Opperbaviaan in, na nog een heftig afscheid. En nog eentje, om het af te leren. Toen riep de plicht en werd het voedsel geschapen. Vol vreugde stortten de uitgehongerde pantoffeldiertjes zich samen op het vers geschapen voedsel. Ook de Baviaan deelde in de feestvreugde.

En zo geschiedde, in een dezer dagen des oordeels, dat Heidi geschapen werd. En dat de Opperbaviaan de kans kreeg een frisse nieuwe start met het scheppen van de bevolking der aarde te maken.

Baboonius V

2010-01-26T21:24:08Z

Underbaboonhead: Wijzigingen door 119.163.193.241 hersteld tot de laatste versie door Vater Pommes.

Auf einen tag war einen babaoon dar dachtte an fater pommes, er tachtte das volk bracht ein fater, und er ersiegte es am bauernhoff aber dem madchen dort mogte gern mit kuhe ficken. Sie dachten fater pommes war zu befickt, so er war vom god bevruchtet. Und by dem geborht er puppfte einem anderem kleinen kindes pommes aus und dem werdt wieder vater pommes genennt. Der vater dachtte er war vom got gesegned. Aber er hatte ein vluch uber inn. Er pufpte kein scheiss, nachtes mall weiter

[[Aaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh!!!]]

Na onder begeleiding van deze diepe duitse gedachten, die er sinds zijn geboorte al in zijn koene brein geprent stonden, de baarmoeder te zijn uitgeklotst begon het gretige spruitje nog naamloos de aarde te verwarmen met zijn schelle klanken.
Geheel goedmoedig zag hij de aarde tegemoet. Het verlaten van zijn warme schulp had eerst licht onplezant aangevoeld, maar nadat zijn lichaampje de eerste koele winterbriesjes overleeft had, had het hem deste zekerder gemaakt, hij voelde zich onstervelijk.
Niets kon zijn sappige pantser doorboren, ookal was het roze. Bovendien zag het er onzagwekkend uit zo onder het bloed gesmeerd..En ook nog eens niks daarvan was het zijne! Ja hij zou grote daden verichten dacht hij zo!

Vol goede moed keek de jongeling in het rond, waar was hij en waar was het onrecht dat hij zou gaan bestrijden? een pantoffeldiertje met een kloppend lid?? een schepsel dat zo lelijk was dat het het zicht van de anderen toch maar zou verpesten en dus maar uit zijn lijden verlost moest worden het liefst met behulp van een plank gegarneerd met de diverse spijkers??
"Waar zijn jullie??" en "als jullie er niet zijn laat mij jullie dan creeren om daarna alsnog weer op te heffen!"

Helaas zag hij weinig onrecht aan de binnenkant van zijn oogleden dus deed hij zijn ogen open..

Het eerste wat hij zag was een vriendelijk doch redelijk uitgeteld uitziende eend met bebloede snavel en 2 vlezige langwerpige lappen vlees en achter zich een groot gapend gat.
De eend hield er bovendien een intrigerende bezigheid op na...
De eend richtte zich namelijk op onder begeleiding van nog zo'n vlezige lap welke er stevig omheen gewikkeld zat om vervolgens volgens een cyclisch patroon met harde stoten op en rond het gat in te beuken. De snavel van het dier had deze daad moeten bekostigen en was in verre staat van ontbinding, net als de rest van het eendelichaam merkte de jongen bovendien opeens op.
Maar het dier zat er niet mee. Elke stoot was met evenveel vitaliteit uitgebracht als de vorige en de stoten leken met steeds kortere tussenpozen voor te komen.
De jongen had meteen bewondering voor het dier.. wat een ongelovelijk doorzettingsvermogen! Voorzover het beestje hersens had hingen ze er zeker allemaal uit en waren bevolkt door diverse wormencolonies. Maar nee hoor! zelfs dat hield het standvastige schepsel niet tegen. Wat een ongelovelijk kreatuur!

Het was tijdens deze gedachtengang dat de nog naamloze jongen iets hoorde...
Eerst luid en krijsend.. En daarna nog steeds luid en krijsend.. Het bleef luid en krijsend...
Hmm
tjah
Uit intonatieverschillen kon hij weinig halen...

Gedesillusioneerd door dit feit wende hij zijn aandacht weer even af van de geluiden, kloeke jongen dat hij was.
"O het lot heeft ook instincten!! Onbeduchte ironie!! zelfgenoegen in den daad! Getormeerde makkers der knakkerverbonden!!"
"Het is tijd om een steen voor het gat te rollen en onder het genot van een sappige winterbries door de tanden het geluk te overzien en de mogelijkheden te ordenen."

Na een herbezinning van een 3 dagen besloot hij dat hij een berg moest gaan beklimmen om vanuit het grotere overzicht te kijken wat hij nou eigenlijk moest. Zijn grot was reeds bedekt dus het enige wat het mannetje nog moest doen was zichzelf van een rood badpak voorzien en zijn haar naar achteren proberen te gooien..........
deze taak leek hem eerst zeer moeilijk toe, totdat het lot zichzelf voor de 2e maal presenteerde:

Voordat de jongen aan zijn tocht begon, had hij zich voorgenomen het mytische schepsel eend vol ontzag te groeten en gedag te zeggen. Het beest was echter te heilig om gewoonweg aan te raken..zelfs voor HEM! Hierop zocht hij een stok..dik doch puntig met een fris ontsprongen knopje aan het uiteinde. Enkel deze stok was goed genoeg voor het ontzagwekkende beest.
De jongen streek eerst voorzichtig met het knopje aan het uiteinde van de stok over het ziltige snaveltje. Geen reactie..
De jongen wist dat mytische beesten schepsels van weinig woorden waren maar dit was toch wel heel weinig respons.
Hierop raakte hij het beest een tweede maal aan, deze maal met het puntige deel van de stok..met alle mogelijke kracht die de jongen in zich had zo hop op het snaveltje.
Het frisse fruitige knopje stak zo ver in de oogkas van het beest dat het er aan de achterkant van zijn vederige hoofdje weer uitstak besmeurd met het alleraardigst kleine klontje hersenen..
De jongen wachtte 1,5 minuut.. Toen scheurde de mytische eend in 2 en op wonderbaarlijke wijze scheidde het snaveltje zich van zijn vederige lijf.
Dit was uiteraard een teken van de Grote baboon!!!!
De jongen pakte het snaveltje, bond het op zijn hoofd, scheurde een bloederige vleugel af, brouwde hiervan een eetlust opwekkend badpak en gooide vol goede moed zijn snavel naar achteren.
De tocht kon beginnen!

Baboonius IV

2010-01-26T21:23:52Z

Underbaboonhead: Versie 1863 van Special:Contributions/122.181.8.158 (overleg) ongedaan gemaakt

=== Baboonius IV - De Geboorte van de Pantoffeldiertjes===

[[Baboonius III]] -- [[Baboonius]] -- [[Baboonius V]] -- [[Hoofdpagina]]

Baboonius IV

2010-01-26T21:23:38Z

Underbaboonhead: Wijzigingen door 89.97.65.192 hersteld tot de laatste versie door 122.181.8.158.

7pWaGq <a href="http://sfrdslomntmj.com/">sfrdslomntmj</a>, [url=http://ebrbljhalqww.com/]ebrbljhalqww[/url], [link=http://idrkeisqplqa.com/]idrkeisqplqa[/link], http://vxtrwrdzqflv.com/

Baboonius III

2010-01-26T21:22:25Z

Underbaboonhead: Wijzigingen door 213.194.120.2 hersteld tot de laatste versie door Underbaboonhead.

=== Baboonius III - De Grote Revolutie ===

[[De Opperbaviaan]] was zeer in Zijn nopjes met de schepping van het Licht. Nu was Hij eindelijk in staat om gebruik te maken van Zijn ogen, al wist Hij nog niet zo goed hoe dat moest. Er was nog een andere kwestie die de zaken wat bemoeilijkte; De Opperbaviaan had nu wel licht geschapen en had ook ogen om te kijken, er was echter niets*1 om naar te kijken. Dit zinde Hem niet en Hij besloot om hier spoedig verandering in te brengen. Spoedig is natuurlijk een relatief begrip, zeker in de belevingswereld van de Opperbaviaan. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de Opperbaviaan eerst lui in elkaar zakte om de beslommeringen van de afgelopen tijd van zich af te schudden door zijn vacht eens een flinke opknapbeurt te geven door deze met overmatig veel kwijl schoon te likken. Toen Hij dit een lange tijd had volgehouden had Hij een dermate grote haarbal opgebouwd dat Hij moeite begon te krijgen met ademen en toen maar besloot ermee op te houden en te gaan slapen.

De Opperbaviaan viel in een diepe, rustige slaap. Zachtjes was Zijn gesnurk te horen. Sssggghhhhhh. Ssssgggghhh. Sssssgggghhh. Ssssssgggghh. Sssssgggghh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhh. Sssggghhhhh. Ssssssggghhhh. Sssgggghhhhh. Ssghhhhhhhh. Ssssgggggghhhh. Sssggghhhhhh. Sssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssggggghhhhhh. Ssgghhhhh. Ssggggghhhhh. Sssgssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Sssgggghhhh. Sssggghhhhh. Sssggghhhhh. Sssgggghhhhh. Ssgsgggggghhhhh. Ssssggggghhhh*2.

Toen de Opperbaviaan lang geslapen had besloot Hij dat het tijd was om nog langer te slapen. Nog steeds was zachtjes Zijn gesnurk te horen. Sssggghhhhhh. Ssssgggghhh. Sssssgggghhh. Ssssssgggghh. Sssssgggghh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhh. Sssggghhhhh. Ssssssggghhhh. Sssgggghhhhh. Ssghhhhhhhh. Ssssgggggghhhh. Sssggghhhhhh. Sssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssggggghhhhhh. Ssgghhhhh. Ssggggghhhhh. Sssgssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Sssgggghhhh. Sssggghhhhh. Sssggghhhhh. Sssgggghhhhh. Ssgsgggggghhhhh. Ssssggggghhhh.

Na bovenstaande afgerond 4 maal te hebben uitgevoerd werd Hij dan eindelijk wakker. Gelukkig was er niemand die op Hem wachtte en dus ook niemand die het Hem verweet dat Hij zo lang geslapen had. Hij rekte zich eens flink uit, besnuffelde de [[Heilige Mesthoop]] eens om deze vervolgens nog wat aan te vullen. Nu was de tijd gekomen voor [[De Vier Grootse Werken van Bavianiteit]]. Om het figuurlijke balletje aan het rollen te krijgen besloot Hij om maar eens te beginnen met het omrollen in de Heilige Mesthoop.

Na dit ritueel ook enige malen uitgevoerd te hebben stond de Opperbaviaan weer op en begon met nieuwe scheppingsrituelen. Hij bedacht wat hij zoal kon scheppen, en als eerste dacht hij aan beesten die iets konden betekenen voor Hem zelf als Hij weer eens te beroerd was om Zijn eigen pantoffels schoon te maken dacht Hij aan iets om dat voor Hem te doen. Zonder enige twijfel besloot Hij dat het nu tijd was om [[strontvliegen]] te scheppen. Maar helaas bleken deze niet afdoende in staat om Zijn pantoffels schoon te maken, terwijl ze toch wel over een voorplantingssysteem beschikten die hun populatie in enkele dagen vermiljoenvoudigde. Hierdoor was er alleen geen plaats meer om al dit soort dingen te plaatsen dus was er een enorme behoefte aan een of ander object om dit soort dingen in onder te brengen.

De Opperbaviaan twijfelde niet lang en besloot toen dat de tijd rijp was voor [[De Knoedel]]. Met enige willekeurige slagen in de lucht van zijn armen en de uitstoot van een aantal volstrekt irrelevante kreten schiep hij de aarde. Men moet namelijk weten dat scheppen een puur geestelijke aangelegenheid is, en alle poespas eromheen altijd ten onrechte ermee in verband wordt gebracht. Het al dan niet molenwieken met de armen en het al of niet uitstoten van kreten of spreuken heeft geen invloed op het resultaat van de schepping. Scheppen is dan ook iets wat je of wel, of niet kunt. De Opperbaviaan is een van de weinige schepsels met de gave om te scheppen en schept daar dan ook graag over op.

Aldus was De Knoedel geboren en hadden de strontvliegen een plaats om zich verder te vermenigvuldigen. De Opperbaviaan hoopte natuurlijk dat ze in de loop der tijd het vermogen zouden ontwikkelen om alsnog Zijn pantoffels schoon te maken, maar zoals een ieder met intellectuele capaciteiten die boven die van De Opperbaviaan staan zal kunnen bedenken was dit ijdele hoop. Het was tijd voor een betere schepping.

[[Baboonius II]] -- [[Baboonius]] -- [[Baboonius IV]] -- [[Hoofdpagina]]

*1) Met uitzondering van de gigantische mesthoop die de Opperbaviaan gedurende lange tijd had opgebouwd omdat Hij Zijn stofwisseling toch op de een of andere manier moest ontlasten en omdat hij verder weinig anders te doen had.
*2) Natuurlijk is dit slechts een zeer beperkte selectie van de geluiden die de Opperbaviaan produceerde, en bovendien zijn de geluiden dermate slecht gereproduceerd door het gebrek aan Goddelijke Oren dat een willekeurige transcriptie met Chinese symbolen een getrouwere representatie zouden zijn dan de hierboven gebruikte tekens maar ter bevordering van de leesbaarheid is voor deze optie gekozen.

Baboonius II

2010-01-26T21:21:25Z

Underbaboonhead: Versie 1866 van Special:Contributions/218.201.21.179 (overleg) ongedaan gemaakt

=== Baboonius II - Het onstaan van Het Licht ===

[[De Opperbaviaan]] sliep geruime tijd. Het slapen beviel Hem goed en besloot dit nog enige tijd vol te houden. Er was per slot van rekening niemand die op Hem wachtte, bij het gebrek aan andere dingen. Er was ook nergens waar Hij heen moest, bij gebrek aan andere vastgelegde locaties. De locaties die er waren, verschilde dermate weinig van Zijn huidige locatie dat het behoorlijk weinig nut zou hebben om Zich daarheen te verplaatsen. Omdat De Opperbaviaan erg lui was zag Hij daar dus geen heil in.

Er gingen waarschijnlijk jaren voorbij terwijl De Opperbaviaan daar zo lag te slapen. Natuurlijk is dit slechts een schatting van de tijd die het geduurd moet hebben omdat er nog steeds niemand was om het bij te houden en bovendien, zelfs nu, niemand het geduld zou kunnen opbrengen om gedurende al die tijd van niets doen de tijd bij te houden omdat dit domweg een van de meest geestslopende taken is die men zich zou kunnen voorstellen. De exacte waarheid over deze kwestie zal dus nooit bekend worden. In ieder geval is het lang geweest.

Toen uiteindelijk De Opperbaviaan zijn ogen weer opende, zag hij niets. Hij vroeg zich af hoe dit kon. De oplossing kon hij niet bedenken. Tijdenlang staarde hij om zich heen zonder iets te zien. Hij draaide Zich om, en zag niets. Hij draaide zichzelf ondersteboven en zag niets. Het maakte niets uit hoe snel Hij Zijn hoofd bewoog, of juist hoe langzaam. Hij brak er Zijn hoofd over maar was niet in staat om de waarheid onder ogen te zien, wederom door het feit dat Hij niets kon zien. Het benodigd weinig verdere uitleg dat dit een zeer ongewenste situatie was. Zelfs De Opperbaviaan was in staat om dat te bedenken. Hij besloot dat het tijd was dat Hij wel iets ging zien. [[De Donkerte]] had Hem gedurende al de tijd dat Hij al bestond behoorlijk op zijn zenuwen gewerkt en Hij was er nu toch echt op uitgekeken, ondanks dat Hij niets zag. Het was donker en er moest dus een tegengestelde situatie bereikt worden.

Het tegenovergestelde van iets vinden, terwijl dat tegenovergestelde niet bestaat, is een lastige opgave. Het duurde dan waarschijnlijk wederom enkele jaren voordat er enige progressie plaatsvond. Maar plotseling gebeurde er iets in De Opperbaviaan, iets dat Hem slechts een keer eerder was overkomen. Er begon wederom iets door Zijn hoofd te spoken. Het werd steeds aanweziger en weldra kon Hij het niet langer onderdrukken. Hij kon aan niets anders meer denken. Plotseling gebeurde het weer. De mond van De Opperbaviaan sprong open, en opnieuw brulde hij met al Zijn kracht die Hij in Zich had het uit: 'LICHT!!!! LICHT!!!! LICHT!!!! LICHT!!!!'. En er was licht. En Hij zag dat het goed was.

[[Baboonius I]] -- [[Baboonius]] -- [[Baboonius III]] -- [[Hoofdpagina]]

Baboonius II

2010-01-26T21:20:54Z

Underbaboonhead: Wijzigingen door 210.212.148.35 hersteld tot de laatste versie door 218.201.21.179.

fp2QUn <a href="http://cnqjwazgcslb.com/">cnqjwazgcslb</a>, [url=http://giwlwsrjovol.com/]giwlwsrjovol[/url], [link=http://gdggpzerhofq.com/]gdggpzerhofq[/link], http://qwullfkxgceu.com/

Baboonius I

2010-01-26T21:20:17Z

Underbaboonhead:

=== Baboonesius I: Het onstaan van De Opperbaviaan ===

In den beginne was er [[donkerte]]. Vele, allesomvattende, ondoordringbare donkerte. Men kon destijds geen hand voor ogen zien maar dat was niet een groot probleem omdat die donkerte het enige was wat er op dat moment aanwezig. Eigenlijk was dit een staat van perfect evenwicht. Er was geen behoefte aan meer, en er was geen behoefte aan minder. Het was goed.
Helaas, zoals vele andere dingen kon deze staat van perfectie niet onbeperkt gehandhaafd blijven. Niemand weet precies hoe lang deze staat van donkerte geduurd heeft gezien er niemand was om de geschiedsschrijving bij te houden op dat moment. Zelfs dat was natuurlijk geen probleem omdat er in al deze donkerte bar weinig gebeurde en er dus ook niets was om op te schrijven, behalve eventueel hoe lang deze periode van donkerte geduurd heeft. Niemand zal het ooit weten, en waarschijnlijk zal het ook irrelevant zijn gezien er in die periode ook geen klokken bestonden en er dus ook geen tijd kon zijn. Wederom maakte dat niet uit omdat er, door het gebrek aan licht of andere objecten die men in het dagelijks leven tegen kan komen, weinig reden was om ergens op tijd te komen.
In ieder geval, na een onbepaalde periode van totale, perfecte donkerte, kwam er een eind aan de voorspelbare omgeving. Indien er op dat moment [[bavianen]] geleefd hadden, hadden die ergens, heel ver in de verte, of wellicht zeer dichtbij, afhankelijk van hun locatie binnen deze donkerte, het volgende geluid kunnen waarnemen: 'plok'. Niemand heeft dit echter gehoord omdat er geen bavianen leefde binnen deze donkerte, omdat de donkerte het enige was wat op dat moment bestond.

Maar deze 'plok' weerklonk wel degelijk door de donkerte. Wat veroorzaakte deze plok? Dit zal wellicht ook een mysterie blijven, omdat er niets te zien was, en er ook niemand was die iets had kunnen waarnemen wat mogelijkerwijs dit merkwaardige geluid voort had kunnen brengen. Wat echter wel een feit is, is dat deze 'plok' zeer kort daarop gevolgd werd door nog een 'plok', en daarna nog een 'plok'. De geluiden volgende elkaar steeds sneller op. Plotseling ging er een vlaag van een vaag zelfbewustzijn door de donkerte. Er klonk nogmaals een 'plok', deze keer gevolgd door een 'moo' en wat gemurmel.

Het was gebeurd. Wat er precies gebeurd was, zal men nooit weten. Waarom het gebeurde zal men ook nooit weten. Maar vanaf dat moment was Het er. Een Wezen was opgestaan, gevormd uit de donkerte. Het Wezen straalde een immense kracht uit. Het was, ondanks dat Het het eerste wezen was wat ooit bestaan heeft, gelijk het krachtigste, machtigste, imposantste, invloedrijke en onnuttigste Wezen wat ooit bestaan heeft, en wat ooit zal bestaan.

Het Wezen dacht. Althans, Het probeerde te denken. Het lukte Hem echter niet. Er kwam slechts een ding in Hem op. Een overweldigende drang overmande Hem, en Hij kon het niet langer beheersen. Het wezen opende Zijn mond en brulde, met alle kracht die Hij in zich had 'OPPERBAVIAAN!!!! OPPERBAVIAAN!!!! OPPERBAVIAAN!!!! OPPERBAVIAAN!!!!'.
Wat het betekende wist het Wezen niet. Het Wezen wist weinig, maar dankzij deze uiteenspatting van energie begonnen er toch een aantal onderdelen van Zijn disproportioneel kleine hoofd in werking te komen. Omdat het Wezen niet beter wist en een zekere uitstraling van arrogantie en egoïsme om Zich had ging Hij er voor het gemak maar vanuit dat Hij Zichzelf riep. Vanaf dat moment was Hij [[De Opperbaviaan]], het machtigste wezen dat ooit bestond en zal bestaan.

Zelfgenoegzaam dankzij Zijn zelfbenoeming vond De Opperbaviaan dat het tijd was om verder niets te doen. Hij ging zitten, besloot dat zelfs dat Hem te veel inspanning koste en ging liggen. Al gauw leverde dit enkele problemen op. Het woord Opperbaviaan bleef maar door Zijn hoofd spoken. Dat, en niets anders. Dit had waarschijnlijk te maken met het feit dat er weinig anders was om aan te denken, en omdat denken Hem toch al flink wat moeite kostte werd het er alleen maar moeilijker op door het gebrek aan dingen.

Na geruime tijd zo te hebben gelegen, daar zo in de donkerte, besloot Hij dat het tijd was voor iets anders om aan te denken. Variatie leek Hem wel wat. Maar wat? Doordat er ook nog geen inspiratie bestond, was het een vrij lastige opgave voor De Opperbaviaan met zijn beperkte hersencapaciteit. De opgave was zelfs zo zwaar dat Hij het niet voor elkaar kreeg en in slaap viel.

[[Hoofdpagina]] -- [[Baboonius II]]

Hoofdpagina

2010-01-26T21:19:52Z

Underbaboonhead:

Hoofdpagina

2010-01-26T21:18:22Z

Underbaboonhead: Versie 1884 van Special:Contributions/87.252.2.29 (overleg) ongedaan gemaakt

2isme2 <a href="http://etpkdpulurpt.com/">etpkdpulurpt</a>, [url=http://ypgfrqrfqkug.com/]ypgfrqrfqkug[/url], [link=http://veymyvgkovze.com/]veymyvgkovze[/link], http://uybbdtdzauba.com/

Baboonius I

2008-09-09T20:33:38Z

Underbaboonhead: /* Baboonesius I: Het onstaan van De Opperbaviaan */

Baboonius III

2006-01-19T23:44:57Z

Underbaboonhead: /* Baboonius III - De Grote Revolutie */

De Opperbaviaan

2006-01-19T23:41:57Z

Underbaboonhead:

Blaat

Hoofdpagina

2005-07-18T10:45:31Z

Underbaboonhead: /* De Schepping */

= '''De Baboobel''' =

=== '''Deel 1: [[Baboonius]]''' ===

===== De Schepping =====

1. [[Baboonius I]] - Het onstaan van De Opperbaviaan

2. [[Baboonius II]] - Het onstaan van Het Licht

3. [[Baboonius III]] - De Grote Revolutie

4. [[Baboonius IV]] - De Geboorte van de Pantoffeldiertjes

5. [[Baboonius V]] - De eerste naamgeving Der Vater

6. [[Baboonius VI]]

7. [[Baboonius VII]] - Heidi en de nieuwe start

8. [[Baboonius IIX]] - De verbroedering der pantoffeldiertjes

9. [[Baboonius IX]]

10. [[Baboonius X]] - De Geboorte van de Profeet

=== '''Deel 2: [[Arjen]]''' ===

1. [[Arjen I]] - De Omzwervingen van de Profeet

2. [[Arjen II]] - De opmerkelijke droom

Voor een plek om ideen te spuien zonder ze gelijk om te zetten in daadwerkelijk nutteloze tekst, of om gewoon nutteloos te ouwehoeren en onzin neer te dumpen, begeef je naar [[Baboodel:De_kroeg]] !!!
Enige instructies zijn te vinden op [[Baboodel:Welkom_voor_nieuwelingen]].

Alleen voor admins: Om nieuwe gebruikers toe te voegen, ga naar [[Speciaal:Userlogin]]. Vul daar de nieuwe accountnaam in, en de gewenste toegangscode een aantal keer, en klik op 'Nieuw gebruikersprofiel aanmaken'. Dan komt het helemaal goed, hoop ik...

Voor informatie over de Wiki: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_i18n documentation on customizing the interface]
en: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_User%27s_Guide User's Guide].

Baboonius

2005-07-18T10:45:07Z

Underbaboonhead: /* Inhoudsopgave */

In het eerste boek van Den Baboodel wordt in alle geuren, kleuren en geluiden omschreven hoe het ooit allemaal begonnen is. Van het ontstaan van De Opperbaviaan, zijn scheppingslust, zijn oerdriften en zijn nutteloosheid.
Van het onstaan van de Opperplaneet en andere gerelateerde werelden, hoe deze zijn onstaan, en waarom niet.
Van de geboorte van De Profeet der Profeten, en anderen. Van Zijn jeugd, Zijn familie en Zijn bananen.

Genoeg hierover nu, laat ons aanvangen met het verhaal. Begin gelijk bij [[Baboonesius I]]!

== Inhoudsopgave ==
1. [[Baboonius I]] - Het onstaan van De Opperbaviaan

2. [[Baboonius II]] - Het onstaan van Het Licht

3. [[Baboonius III]] - De Grote Revolutie

4. [[Baboonius IV]] - De Geboorte van de Pantoffeldiertjes

5. [[Baboonius V]]

6. [[Baboonius VI]]

7. [[Baboonius VII]]

8. [[Baboonius IIX]]

9. [[Baboonius IX]]

10. [[Baboonius X]]

[[Hoofdpagina]]

Baboonius IV

2005-07-18T10:44:41Z

Underbaboonhead: /* Baboonius IV */

=== Baboonius IV - De Geboorte van de Pantoffeldiertjes===

[[Baboonius III]] -- [[Baboonius]] -- [[Baboonius V]] -- [[Hoofdpagina]]

Baboonius III

2005-07-18T10:43:09Z

Underbaboonhead: /* Baboonius III - De Grote Revolutie */

=== Baboonius III - De Grote Revolutie ===

[[De Opperbaviaan]] was zeer in Zijn nopjes met de schepping van het Licht. Nu was Hij eindelijk in staat om gebruik te maken van Zijn ogen, al wist Hij nog niet zo goed hoe dat moest. Er was nog een andere kwestie die de zaken wat bemoeilijkte; De Opperbaviaan had nu wel licht geschapen en had ook ogen om te kijken, er was echter niets*1 om naar te kijken. Dit zinde Hem niet en Hij besloot om hier spoedig verandering in te brengen. Spoedig is natuurlijk een relatief begrip, zeker in de belevingswereld van de Opperbaviaan. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de Opperbaviaan eerst lui in elkaar zakte om de beslommeringen van de afgelopen tijd van zich af te schudden door zijn vacht eens een flinke opknapbeurt te geven door deze met overmatig veel kwijl schoon te likken. Toen Hij dit een lange tijd had volgehouden had Hij een dermate grote haarbal opgebouwd dat Hij moeite begon te krijgen met ademen en toen maar besloot ermee op te houden en te gaan slapen.

De Opperbaviaan viel in een diepe, rustige slaap. Zachtjes was Zijn gesnurk te horen. Sssggghhhhhh. Ssssgggghhh. Sssssgggghhh. Ssssssgggghh. Sssssgggghh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhh. Sssggghhhhh. Ssssssggghhhh. Sssgggghhhhh. Ssghhhhhhhh. Ssssgggggghhhh. Sssggghhhhhh. Sssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssggggghhhhhh. Ssgghhhhh. Ssggggghhhhh. Sssgssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Sssgggghhhh. Sssggghhhhh. Sssggghhhhh. Sssgggghhhhh. Ssgsgggggghhhhh. Ssssggggghhhh*2.

Toen de Opperbaviaan lang geslapen had besloot Hij dat het tijd was om nog langer te slapen. Nog steeds was zachtjes Zijn gesnurk te horen. Sssggghhhhhh. Ssssgggghhh. Sssssgggghhh. Ssssssgggghh. Sssssgggghh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhh. Sssggghhhhh. Ssssssggghhhh. Sssgggghhhhh. Ssghhhhhhhh. Ssssgggggghhhh. Sssggghhhhhh. Sssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Ssssgggghhhh. Ssssggggghhhhhh. Ssgghhhhh. Ssggggghhhhh. Sssgssggghhhhh. Ssssgggghhhh. Sssgggghhhh. Sssggghhhhh. Sssggghhhhh. Sssgggghhhhh. Ssgsgggggghhhhh. Ssssggggghhhh.

Na bovenstaande afgerond 4 maal te hebben uitgevoerd werd Hij dan eindelijk wakker. Gelukkig was er niemand die op Hem wachtte en dus ook niemand die het Hem verweet dat Hij zo lang geslapen had. Hij rekte zich eens flink uit, besnuffelde de [[Heilige Mesthoop]] eens om deze vervolgens nog wat aan te vullen. Nu was de tijd gekomen voor [[De Vier Grootse Werken van Bavianiteit]]. Om het figuurlijke balletje aan het rollen te krijgen besloot Hij om maar eens te beginnen met het omrollen in de Heilige Mesthoop.

Na dit ritueel ook enige malen uitgevoerd te hebben stond de Opperbaviaan weer op en begon met nieuwe scheppingsrituelen. Hij bedacht wat hij zoal kon scheppen, en als eerste dacht hij aan beesten die iets konden betekenen voor Hem zelf als Hij weer eens te beroerd was om Zijn eigen pantoffels schoon te maken dacht Hij aan iets om dat voor Hem te doen. Zonder enige twijfel besloot Hij dat het nu tijd was om [[strongvliegen]] te scheppen. Maar helaas bleken deze niet afdoende in staat om Zijn pantoffels schoon te maken, terwijl ze toch wel over een voorplantingssysteem beschikten die hun populatie in enkele dagen vermiljoenvoudigde. Hierdoor was er alleen geen plaats meer om al dit soort dingen te plaatsen dus was er een enorme behoefte aan een of ander object om dit soort dingen in onder te brengen.

De Opperbaviaan twijfelde niet lang en besloot toen dat de tijd rijp was voor [[De Knoedel]]. Met enige willekeurige slagen in de lucht van zijn armen en de uitstoot van een aantal volstrekt irrelevante kreten schiep hij de aarde. Men moet namelijk weten dat scheppen een puur geestelijke aangelegenheid is, en alle poespas eromheen altijd ten onrechte ermee in verband wordt gebracht. Het al dan niet molenwieken met de armen en het al of niet uitstoten van kreten of spreuken heeft geen invloed op het resultaat van de schepping. Scheppen is dan ook iets wat je of wel, of niet kunt. De Opperbaviaan is een van de weinige schepsels met de gave om te scheppen en schept daar dan ook graag over op.

Aldus was De Knoedel geboren en hadden de strontvliegen een plaats om zich verder te vermenigvuldigen. De Opperbaviaan hoopte natuurlijk dat ze in de loop der tijd het vermogen zouden ontwikkelen om alsnog Zijn pantoffels schoon te maken, maar zoals een ieder met intellectuele capaciteiten die boven die van De Opperbaviaan staan zal kunnen bedenken was dit ijdele hoop. Het was tijd voor een betere schepping.

[[Baboonius II]] -- [[Baboonius]] -- [[Baboonius IV]] -- [[Hoofdpagina]]

*1) Met uitzondering van de gigantische mesthoop die de Opperbaviaan gedurende lange tijd had opgebouwd omdat Hij Zijn stofwisseling toch op de een of andere manier moest ontlasten en omdat hij verder weinig anders te doen had.
*2) Natuurlijk is dit slechts een zeer beperkte selectie van de geluiden die de Opperbaviaan produceerde, en bovendien zijn de geluiden dermate slecht gereproduceerd door het gebrek aan Goddelijke Oren dat een willekeurige transcriptie met Chinese symbolen een getrouwere representatie zouden zijn dan de hierboven gebruikte tekens maar ter bevordering van de leesbaarheid is voor deze optie gekozen.

Hoofdpagina

2005-06-11T15:08:21Z

Underbaboonhead: /* De Schepping */

= '''De Baboobel''' =

=== '''Deel 1: [[Baboonius]]''' ===

===== De Schepping =====

1. [[Baboonius I]] - Het onstaan van De Opperbaviaan

2. [[Baboonius II]] - Het onstaan van Het Licht

3. [[Baboonius III]] - De Grote Revolutie

4. [[Baboonius IV]]

5. [[Baboonius V]]

6. [[Baboonius VI]]

7. [[Baboonius VII]] - Heidi en de nieuwe start

8. [[Baboonius IIX]] - De verbroedering der pantoffeldiertjes

9. [[Baboonius IX]]

10. [[Baboonius X]] - De Geboorte van de Profeet

=== '''Deel 2: [[Arjen]]''' ===

1. [[Arjen I]] - De Omzwervingen van de Profeet

2. [[Arjen II]] - De opmerkelijke droom

Voor een plek om ideen te spuien zonder ze gelijk om te zetten in daadwerkelijk nutteloze tekst, of om gewoon nutteloos te ouwehoeren en onzin neer te dumpen, begeef je naar [[Baboodel:De_kroeg]] !!!
Enige instructies zijn te vinden op [[Baboodel:Welkom_voor_nieuwelingen]].

Alleen voor admins: Om nieuwe gebruikers toe te voegen, ga naar [[Speciaal:Userlogin]]. Vul daar de nieuwe accountnaam in, en de gewenste toegangscode een aantal keer, en klik op 'Nieuw gebruikersprofiel aanmaken'. Dan komt het helemaal goed, hoop ik...

Voor informatie over de Wiki: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_i18n documentation on customizing the interface]
en: [http://meta.wikipedia.org/wiki/MediaWiki_User%27s_Guide User's Guide].

Tabernakel

2005-06-11T15:07:30Z

Underbaboonhead:

'''Heilige tent''' gebouwd volgens plan Baboon's voor doeleinden die de waarheid oneindig overtreffen.
Oorspronkelijk bedoeld als tempel van steen, doch wegens gebrek aan werklust vereenvoudigd, hierbij niet uit het oog verliezende de oorspronkelijke hoge goddelijkheid van de maten 3 banaan el en nog eens 5 ter ere van ''[[Vater Pommes]]'' de bouwopzichter, profeet en tevens ''[[Brenger van Den Pommes]]''.

Vater Pommes

2005-06-11T15:07:11Z

Underbaboonhead:

Profeet, bouwopzichter van ''Den [[Tabernakel]]'' en ''[[Brenger van Den Pommes]]''

Heilige Mesthoop

2005-06-11T15:05:06Z

Underbaboonhead:

=== De Heilige Mesthoop ===

De Heilige Mesthoop is de grootste berg van [[De Opperplaneet]]. De berg is gecreëerd door [[De Opperbaviaan]] zelf, terwijl hij hard bezig was met zijn scheppingsrituelen. Regelmatig moest daarbij zijn spijsvertering ontlast worden en in de loop van de tijd werd dit zoveel dat er sindsdien geen grotere berg meer voor heeft kunnen komen.

Baboonius III

2005-06-11T15:02:48Z

Underbaboonhead: /* Baboonius III - De Grote Revolutie */